“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sınıfa girince öğretmen öğrencisinin gözündeki ışıltıyı görebilmelidir. Öğrencisinin gözündeki ışıltıyı görebilen öğretmen, gözlerden kalbe giden kestirme yolun anahtarını bulmuş demektir. Öğretmen, kendi iç çocuğuyla ne kadar barışık ise öğrencinin kalbi o kadar zenginleşir ve öğrenci kendine, yaşama güven duyan bir insan olmaya doğru evrilmeye başlar.
İnsanın içindeki çocukla tanışması ve onunla ilişki içinde olması, sağlıklı bir mesleki ve sosyal yaşam için ön koşuldur.
Bir insan olarak öğretmen de sınıfa geçmişiyle girer ve geçmişinden duygular, beklentiler, sorunlar, umutlar, hayal kırıklıkları ve öfkeler getirebilir. Bu kaçınılmaz ve doğaldır. O nedenle Yunus'un söylediği gibi "kendin bilmek" önemlidir. Özellikle öğretmenin kendini bilmesi, eğitimin kalitesini ve öğrencileriyle ilişkisi yönünden çok önemlidir.