Hayat, onun ölümünü hareketli esnekliğinin içine çekip kendi doğal parçası haline getiremedi; ölümle hayatın çarpıştığı yerde derin bir kırılma ve büyük bir yara oluştu
Sevgiyle korku birleşince de hiçbir gücün örseleyemeyeceği, değiştiremeyeceği büyük bir hayranlığa dönüşerek bir dövme gibi zihnine ve kimliğine kazınıyordu.