Reklam
Bana yaşadığın şehirin kapılarını aç sana diyeceklerim söylemekle bitmez.
Özdemir Asaf
Özdemir AsafKARANLIĞIN GÖZLERİ
Şimdi yoksun,
Seni dilediğim gibi düşünebilirim artık.
Tutar ellerini öpebilirim
uzun uzun
Kimseler ayıplayamaz beni.
Yokluğunda seni nasıl sevdiğimi
anlayamazlar.
İşte gözlerin, işte dudakların
Senin olan ne varsa karşımda
duruyor.
Ayaklarını dilediğim yere götürebiliyorum artık,
Sevdiğim şarkıları söyletiyorum
dudaklarına,
Ve hoyrat ellerimle seni,
Her gün biraz daha
güzelleştiriyorum.
Bütün resimler sana benziyor,
Hayret!..
Bütün aynalarda sen
varsın.
Nereye gitsem peşimden geliyorsun
Şimdi sigarasın dudaklarımda,
Biraz
sonra beyaz bir kağıt.
Kimse yokluğunda bunca sevilmedi,
Kimse yokluğunda
Seni göremedim diye bu bahar
İçimden bin türlü duygunun isyanı var
Turnaların gökyüzünü sevdiği kadar
Seni sevdiğimin farkında mısın?
Yavuz Bülent Bâkiler
Yavuz Bülent BâkilerAYAKÜSTÜ AŞK
Görünmez camlara mı çarptım
Dalgınlığın aynasında o akşam
Bambaşka bir şehre uçacaktım
Yıldız yağmurundan sırılsıklam
Yalnızlığımda o kadın bekliyordu
Yanlış bir hayalin şehrinde kaldım
Sevdiği ben değilim anlatamam
O aşk bu değildi tasarladığım
Büyük bir tenhalık nasıl korkmam
Korkularım bir canavar doğurdu
Bilmem n'apsam nereye kaçsam
Yeşil karanlığında ağır tutsağım
Gözlerinden çıkmak başlıca tasam
Saçlarının zincirinde elim ayağım
Kirpikleri süngü takmış bir ordu
Bütün saatler bir anda durdu
Attila İlhan
Attila İlhan