Başını iki elleriyle tuttu. Bir haftadan beri ağlayamadığı bütün elemlerini, hüzünlerini ve umutsuzluklarını yavaş yavaş, buruşuk gazete parçasının üzerine salıverdi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Siz, hepiniz ne soğukkanlı adamlarsınız! Karşınızda çıldırmış birini görüyorsunuz da tam bir rahatlıkla: "İşi büyütüyorsun ..." diyorsunuz.
Ah, bir kez ağlayabilse avunabilecek, sinirlerine bir gevşeme gelecekti. Ama ağlayamıyor, boğazını tıkayan inatçı bir zor soluk alma, onu ağlamaktan engelliyordu.
...emellerinin birer birer yıkıldığını gördükçe her şeyi parçalamak, kendisi de bu parçalanan şeylerin arasında yok olmak istiyordu.
Babasına gittiği için değil mi? Bak onu babasının evinden bile kıskanıyorsun. İstiyorsun ki, onun üzerinde hiç kimsenin, belki babasının bile bir sahip olma hakkı olmasın; o ancak senin olsun. Sonra bu bencil aşkın katlanamayacağı ufak bir şey gördüğün zaman ona düşmanlık duymaya başlıyorsun, düşman oluyorsun. Zaten aşka kin kadar yakın bir duygu yoktur ...