İnsanların kimi taşkınlık dönemleri vardır ki, küçük bir hazırlık dakikasıyla başlar. Bu dakikada gözler birbirini sorguluyor gibi durur; sanki: "ağlayalım mı?" sorusu ile bakışır. Bu dakika, uzun bir zaman kadar anılarla doludur. Bu bir dakikada bütün yaralar -daha taze kanayarak her biri bir başka anının ateşiyle yanarak- açılıp gelişir; yüreğin binlerce noktalarından birer ıstırap iniltisiyle binlerce delik açılır ...Türlü kırık umutlar, acı umutsuzluklar, yas hayalleri, bütün hayatın o ağlayan hediyeleri acı - bir mezarlığın ruhlarının meclisi gibi - çığlıklarıyla, gözyaşlarıyla sürüne sürüne buluşurlar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aman Yarabbi! Sevmek bu muydu? .. İnsanı sanki bir mengene içinde sıkıp da birisinin ayakları altına ezik, bitik, can çekişerek atmak isteyen bu öldürücü şey, sevmek bu muydu? ..
...öldükçe canlılık buluyorum...
Ama, ne kadar yazık ki ne kadar yazık! Dert ve felaket insanları en çok umuda sarıldıkları zamanda hırpalamaktan zevk alır.
...her şeyden önce okumak, duygularını eğitmek gerekeceğini anladılar.