Dronqo
@_dronqo
exhausted
Tıp
Rusiya Federasiyası,Sankt-Peterburq, 3 Ağustos
5 kütüphaneci puanı
92 okur puanıŞubat 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
dndndnndndnn
-Nəsə tapa bilmisən? - oğlan soruşdu.
-Belə də.
-Hələ heç nə?
-Hmm, səni tapmışam.- Bruno tələsmədən dedi.
Fərqlilik nədəydi? O özü üçün bilmək istəyirdi. Görəsən, bu insanları kim pijamalılara və uniformalılara bölüb?
Əgər onun fikirlərinə, hisslərinə kimsə fikir vermirsə, o niyə də susmalıdır?!
Əgər indi olduğu kimi, əvvəl düşünsəydi, başa düşərdi ki, onun həyat vəzifəsi xadiməlik deyil. Yəqin, onun da beynində düşüncələri var. Yəqin, onun da ağlında görüşmək istədiyi dostları var, Bruno kimi.
-Sənin atan nəyin ən yaxşı olduğunu bilir, - dedi, - Ona inanmalısan.
-Ona inanmıram,- Bruno dedi.- Məncə o dəhşətli bir səhv edib.
-Biz hamımız onun səhvinin qurbanlarıyıq.
-Mən səhv edəndə cəzalanıram,- Bruno təkidlə dedi və əsəbiləşdi ki, necə olur, uşaqlara tətbiq olunan qaydalar böyüklərə tətbiq olunmur (özü də bu qaydaları böyüklər özləri yaradırlar). -Atam axmaqdır! - o mızıltıyla dedi.
Mariyanın gözləri bərəldi, ona doğru bir addım atdı, dəhşətdən əli ilə ağzını qapatdı. Ətrafa baxdı, səsini eşidəcək kimsə yox idi. - Belə demək olmaz, - o dedi. -Atan haqqında heç vaxt belə deyə bilməzsən.
-Nəyə görə olmaz?
..
-Çünki atan yaxşı insandır,- Mariya dedi.- Çox yaxşı insandır. Hamımızın qayğısına qalır.
-O bizi dəhşətli yerə gətirib. Qayğıya qalmaq buna deyirsən?