Nasıl da kötü ayrılmıştık o son görüştüğümüzde... Belki yeniden karşılaşsak, bu kötü hatırayı telafi eder... Belki tekrar... Biliyorum artık boşuna bu temenniler. Biliyorum umut yok bizim için.
Uğursuz bir döngü gibi olaylar hep kendini tekrar ediyordu bu coğrafyada... Ve insanlar, buğday taneleri gibi ezilip gidiyordu tarih denilen o değirmenin taşları arasında.