Fakat bunları kafamdan kovup düşüncelerimi şu kanaatle frenliyorum: Birincisi, bu insanların hangi ışık ve yasayla mahkum edildiklerini bilemeyiz ama Tanrı doğası gereği sonsuz bir kutsallığa sahiptir ve adidir; bu yaratıkların nedenini bilemediğimiz, Tanrı’dan mahrum kalma yazgıları yüzünden Kutsal Kitap’ta yazıldığı gibi kendi bilinç ve vicdanlarıyla kavrayabileceği o ışığa karşı günah işlemeleri gerekmez; ikincisi de hepimiz çömlekçinin elindeki çamur parçasıyken çömleklerden hiçbiri kalkıp da, “Beni niye böyle yarattın?” diyemez.