Ben şimdi anlıyorum ki en zengin insan, Rabb’i’ne imanla gidendir.
Çünkü o ebedî bir Cennet ve ebedî bir huzura kavuşuyor. En fakir insan da imansız ve eli boş gidip ebedî hayatını mahvedendir. Ah insanlar bunu bir anlasa o zaman ne kötülük ne kavga ne de çirkinlikler olur.
Haksızlığa devlet adaletle yaklaşmazsa, mazlumu masumu korumazsa, zalim ve suçlu da gerektiği cezayı almazsa işte o zaman herkes gücü yettiğI ölçüde kendi adaletini işletmeye başlar. Tabii ki
bunun da sonu korku, işkence, kan ve ölümle biter.