Sürdürüyorum ağlamayı boş geçen günlerime/ geçirdim tüm zamanımı uğraşlarla ölümlü ve acı veren /bilmedim uçmayı kanatlarıma rağmen/ Sen ki görüyorsun yakışıksız kusurlarımı dine karşı/ ey göklerin kralı, gözün görmediği ve ölümsüz/ yardım et yolundan sapmış yüreğime ve hatalara açık/ gider kusurlarını o engin hoşgörünle/ öyle ki, savaşta ya da fırtınalarda yaşamış olsam da / barış içinde ve huzur limanında ölmek isterim/ yaşam boşuna geçmiş olsa da , ölüm onurlu olsun en azından./ Bana arta kalan o birkaç günümü yaşamak / ve ardından ölmek için, gerektiği biçimde yardım elini uzat: / Sen de biliyorsun ki yoktur kimsem senden başka. #Petrarca
Meyvenin içinin ortaya çıkması için kabuğunun kırılması gibi tıpkı, siz de acıyla tanışmalısınız.
Hayatınızdaki mucizeleri duyduğunuz şaşkın koruyabilirseniz şayet neşe kadar mucizevi gelecektir acı da size; Tarlalarınızdan geçip giden mevsimler gibi kalbinizin de mevsimleri olduğunu kabul edin!
Kederin izin kışlarını huzurla seyredebilirsiniz böylece.
Siz yaysınız, çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar.
Okçu görürr ebediyet yolundaki hedefi,
Ve uzaklara uçurur oku, yayını eğerek var gücüyle.
Kıvançla eğilmeli o okçunun önünde; çünkü o okçu, dimdik duran yayı da sever, uçup giden oku sevdiğince.