Saatlerin nihayete ermeden, pencereni çoğaltmaya bak.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kalabalık caddelerin çıkmaz sokaklarına sıkışmış yalnız kediler gibiyiz hayata karşı...Düşündüklerimizle varız ve maalesef düşündüklerimiz çoğu zaman yaşayamadıklarımız.
İşte mesele tamda burada;düştüğümüzde başlıyor.O düşüş anını düşünmekten ayağa kalmayı akıl edemiyoruz.
Düşünmüyoruz ,bakıyoruz.
Konuşmuyoruz,bağırıyoruz.
Halbuki dili korumak düşünceyi korumakla eş anlamlı...
