"Güneş" benzetmesi tam da bu yüzden kullanılır: ısıtır ,aydınlatır yaşamı destekler ama kimseden karşılığında bir enerji beklemez: koşulsuzdur ve varlığıyla dönüştürür. Kısacası öfke darlık ya da yetersizlik hissettiğimiz sıradan günlerde bile koşulsuz sevgiye açılabileceğimizi hatırlatan bir metafordur; bu sevgi dışarıdan beklenen bir duygu değil içeriden harekete geçerek çevremizi ısı yayan bir enerjidir.
Huzur gelişmenin düşmanı. Huzurlu olunca kötü geçen günlerini görmezden gelebiliyorsun. Oysa hayat iyi olduğu kadar kötü ya da tersine kötü olduğu kadar iyi. Önemli olan yaşananlardan ders çıkartabilmek ve bu sayede daha hoş, güzel, ilginç, heyecan verici, dolu, mutluluk verici günlere yelken açabilmek.