Esra

Benim mezarlarımda ölü yok, Hep yaşanmış olanlar var. Anılarımda bir yer durmaksızın acıyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Işıksız bir gölgedir, yalnızlık.
Canından bezdiriyorlar Kırgınlığımız ondan Acı acı güldürüyorlar Hırçınlığımız ondan
Okuduğunu anlamak ne zormuş ve bunu bilen insan ne kadar azmış.
Yıllar, ipleri kopan perdeler gibi böyle birbiri ardınca inmişti. Sanki bir rüyadan ayrılmıştık ve şimdi uyanmıştık.