Ölüm zaten mukadder. Ama insan gibi, kul gibi, yaşamak kıldan ince, kılıçtan keskince bir mevzu, ateşten bir gömlek. Emrolunduğumuz gibi dosdoğru bir hayat sürmek acımsı, buruk bir ilacı yutmak, elde ateşten bir korkutmak misali.
Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor.