Fatma
@_fatma
“İnsan dediğin; inna lillah’tan başlayıp inna ileyhi raciun’a giden aciz bir yolcudur.”
Şu anda okuduğu kitaplar
Namazda iken sadece Mevlâ Teala'yı düşünmeliyiz. Bize bakıyor, bizi görüyor, sözlerimizi duyuyor bilmeliyiz. İbadet eden, ibadet ettiğini anlarsa o ibadet itibardan düşer. Ya nasıl olacak? İbadet eden ibadetinde sadece Mevlâ Tealâ'nın huzurunda olduğunu bilecek. Görsünler, bilsinler, desinler olmayacak.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Şehirden her uzaklaşma anı insana bir kalbi olduğunu hatırlatır. Çünkü şehir kalplerin üstünü örten bir karabasan gibidir. Dolayısıyla şehirden uzaklaşmak, bir kalbin payıma düşen en güzel dokunuştur.
"İnsan ne kadar temiz olursa olsun, kötülüklere şahit olmak bile insanı kirletiyor" diye söylemişti değerli bir dostum.
Dünyadan geçerken güzel bir rüya görmek, o rüyanın peşinden gitmek insanın hâllerindendir. Bu bir kalp yolculuğudur, insan fıtratının doğal hâlidir. O güzel rüyaya dâhil olmak için biraz dünyanın dışına çıkmak gerekir. Bir suyun başında oturdun, bir ağacın gölgesine sığındın, esen rüzgârla mırıldandın, sırtını bir dağa yasladın, bir dosta selam verdin... Dünya bundan başka neresidir ki?