salomé
@_feyy
44 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Selma, ben "hep öyle" değilim. Dünden beri tamamıyla değiştim. Selma, ben seni artık bacaklarında değil, gözlerinde buluyorum. Ruh, ruh Selma! Şüphesiz bir ruhumuz var. Ve yalnız ruhumuz var. Affet beni. Fakat anladım Selma. Zaten seziyordum, fakat artık "Anladım." Çünkü bulundu. Ne? Ebedilik. Bu, benim gözlerimin altında senin bakışındır.
Reklam
Bu gözlerden bakışla beraber çıkan, fakat mânâdan bambaşka bir şey, maddi ve manevi hiçbir şeyle izahı mümkün olmayan bir şey Ferit'in bütün varlığını sarıyordu. Zehra'nın gözlerinde olduğu gibi bu boğulmuş heyecanların bakışlar yoluyla taşması değildi. Burada, bilakis, burada, insanı sardıktan sonra içeriye çeken ve ruhun ötelerine, her şeyin ötesine götüren ebedîlikte tasarladığımız hareketsizliğe, maddesizliğe ve mânâsızlığa yakın, fakat hazdan bayılacak kadar tatlı ve derin bir hal vardı. Niçin vapurda söylemedim ona. Ne kadar sevinecekti. Bulundu Selma, bulundu. Ne? Ebedilik. Bu benim gözlerimin altında senin bakışındır.
Ben ruhumla değil, bacaklarımla kaçtım. Ruhum hâlâ onun peşinde. Hâlâ onunla dolu. Nasıl göz kırpmadan bakıyordu yüzüme. Nasıl tekerlek ve büyük ve siyah ve derin bakıyordu. Nasıl gözlerinde sonsuzluğa kayar gibi oldum!
Ben kaçmadım ki, kaçmanın taklidini yaptım. Vücudum kaçtı ve içim orada kaldı : Kaldırımın köşesinde ve Selma'nın bastığı yerde. Yahut ben bölündüm ve parçamın biri ötekinden kaçtı.
Ve sabahtan beri kaç defa, Selma, Ferit'in hafızasındaki gerçek ve hayalindeki mümkün şekil ve kıyafetlerinin kaç türlüsüyle, kaç defa onun içinde göründü. Kaybolması, bir dansöz gibi elbise ve şekil değiştirmesi içindi. Şuurun sahnesine her çıkışında yeniydi. Gittikçe güzelleşiyordu. Ferit'in onu görmesi, mesafenin ona kattıklarını realitenin indirmesi için de lâzımdı. Hiçbir makyaj ve tuvalet bu mesafe kadar sevgilinin, fakat kaçan sevgilinin büyüsünü artıramazdı. Bundan kurtulmak için, onun yüzüne bir pudra pomponu kadar yaklaşmak lâzımdı.Gitmeliydi.