"Hatırlar mısın? Birbirimize hep sevdiğimiz şarkıları dinletirdik. Bunu daha önceden duyup duymadığını bilmiyorum ama işte gönderiyorum sana. Dinlerken beni düşün diyecek kadar cüretkâr olmayacağım.
Ama umarım düşünürsün beni."
Babamı elinde o kürekle görüyorum.
Gözlerinden yaşlar süzülüyor. İnsanın tüylerini diken diken eden bir hıçkırık ciğerlerinin derinlerinden gelip dudaklarından çıkıyor. Küreği kaldırıyor ve yere saplıyor. Pala toprağı ıslak bir etmişçesine deşiyor.
Sayfa 5 - Essex Savcısı Paul COPELAND·Kitabı okudu