uzun bir süredir ütü yapıyorum, tansiyonumun düşmesiyle sonlandırma kararı aldım. annem "gelecek için eşin ütüyü çok sevsin diye dua etti herhalde, ne keyif alıyorsun şu işten aklım almıyor." diyor.
duayla sevdirilir mi bir şeyler?
ya da sebepsizce sevilmez mi bir şeyler?
biz mi seviyoruz yoksa sevdiriliyor mu bir şeyler?
bu iletinin altında yeri ıskalayan uçuk, kaçık fikirlerimi(!) arşivleyeceğim. az önce karar verdim.