10/10
2021 81. kitabı
Selamun aleyküm sevgili okurlar
Compañero Rosita (yoldaş Rosita);
Peru’nun haksızlığı, adaletsizliği karşısında ezilen yoksul insanların haykıran sesi Rosita’nın verdiği zorlu yaşam mücadelesini gözler önüne seriyor.
Dönemin sorunlarına karşı çıkmak için seçmiş olduğu yolun bedelini çok ağır bir şekilde ve hapse girerek gördüğü zorlu işkencelerle ödeyen idealist bir genç kızın hayatını anlatıyor bu kitap...
Bir dinden başka bir dine, bir kıtadan başka bir kıtaya uzanan gerçek ve yaşanmış bir hikaye. Hikayenin yaşanmış olması okuru daha da bir içine çekiyor. Rosita’nın aslında çocukluktan süregelen hakikat arayışını ve sonunda İslam ile tanışarak hidayete erdiğine şahit oluyoruz.
Kitabın başından sonuna kadar Rosa’nın hayatını hayranlıkla okudum. Yaşadığı onca sıkıntı, acı ve zorluğa rağmen hiç sönmeyen umudu ve onu ayakta tutan bir inancı oldu hep.
Gerçekten örnek alınabilecek cesur bir kadın Rosa.
İlk başlarda biraz sıkıcı gelmişti ama okudukça sonlara doğru geldikçe bayağı iyi sardı ve merak etmeye başladım.
Kitapta öğütler de verilmekte ve hepsi ders verme niteliği taşıyor.
Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. Vakit ayırmanıza değecek bir kitap emin olabilirsiniz...
* İnsanları kazanmak istiyorsanız ilk önce onların kalplerine ulaşmalısınız. (Syf 93)
* Allah onu acılarla da eğitmiş, yaşanan karmaşa ve acıların da ilahi iradeye teslim olmak için bir basamak olduğunu göstermişti.(syf 211)
* Kalbimizle düşündüğümüzde o kadar çok mesele kendiliğinden hallediliyor ki... (syf 235)
* Başkaları için yaşamak zordur. Başkaları için bir ‘şey’ olmaya çalışırken, kendini aldatır, gerçekten ‘yaşadığını’ zannedersin Rosa. (Syf 236)
❀ Teşekkür eder hayırlı akşamlar dilerim. ❀
Compañero Rosita (yoldaş Rosita);
Peru’nun haksızlığı, adaletsizliği karşısında ezilen yoksul insanların haykıran sesi Rosita’nın verdiği zorlu yaşam mücadelesini gözler önüne seriyor.
Dönemin sorunlarına karşı çıkmak için seçmiş olduğu yolun bedelini çok ağır bir şekilde ve hapse girerek gördüğü zorlu işkencelerle ödeyen idealist bir genç kızın hayatını anlatıyor bu kitap...
Bir dinden başka bir dine, bir kıtadan başka bir kıtaya uzanan gerçek ve yaşanmış bir hikaye. Hikayenin yaşanmış olması okuru daha da bir içine çekiyor. Rosita’nın aslında çocukluktan süregelen hakikat arayışını ve sonunda İslam ile tanışarak hidayete erdiğine şahit oluyoruz.
Kitabın başından sonuna kadar Rosa’nın hayatını hayranlıkla okudum. Yaşadığı onca sıkıntı, acı ve zorluğa rağmen hiç sönmeyen umudu ve onu ayakta tutan bir inancı oldu hep.
Gerçekten örnek alınabilecek cesur bir kadın Rosa.
İlk başlarda biraz sıkıcı gelmişti ama okudukça sonlara doğru geldikçe bayağı iyi sardı ve merak etmeye başladım.
Kitapta öğütler de verilmekte ve hepsi ders verme niteliği taşıyor.
Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. Vakit ayırmanıza değecek bir kitap emin olabilirsiniz...
* İnsanları kazanmak istiyorsanız ilk önce onların kalplerine ulaşmalısınız. (Syf 93)
* Allah onu acılarla da eğitmiş, yaşanan karmaşa ve acıların da ilahi iradeye teslim olmak için bir basamak olduğunu göstermişti.(syf 211)
* Kalbimizle düşündüğümüzde o kadar çok mesele kendiliğinden hallediliyor ki... (syf 235)
* Başkaları için yaşamak zordur. Başkaları için bir ‘şey’ olmaya çalışırken, kendini aldatır, gerçekten ‘yaşadığını’ zannedersin Rosa. (Syf 236)
❀ Teşekkür eder hayırlı akşamlar dilerim. ❀
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
10/10
2021 79. kitabı
Merhaba sevgili okurlar;
“ “Tenkit tüketir, takdir üretir.”
Öğrenciyi takdir etmek başarısını arttırabilir. Çalışanı, memuru takdir etmek verimliliği yükseltebilir. Müspet yaklaşım genellikle güzel netice verir. Ancak benim vurgulamak istediğim; iş yaparken, söz söylerken bizi kimin beğenmesini beklediğimiz hususudur.
“Amirim, müdürüm, patronum, başkanım beğensin...”
niyetiyle yapılan işleri, söylenen sözleri acaba Rabbim beğenir mi..?”
Kitaptaki her bir satırı okurken bayağı bir düşündüm. Düşündürmesinin yanında bir şeyleri daha iyi kavramamı da sağladı. Umduğumu buldum diyebilirim...
Anlatımı da gayet güzel ve akıcı idi. Yazar bu kitabında anlatmak istediği konuyu bizlere Kur’an-ı Kerim’den ayet ve kısa ibretlik hikayeler yoluyla aktarmaya çalışmış başarılı da olduğunu söyleyebilirim.. benim gibi kısa ve öz anlatımlı okuru sıkmayan kitap severlere gönül rahatlığı ile tavsiye edebilirim..
Şuraya birkaç alıntı daha bırakmak istiyorum;
• Dünya sevgisi bütün hataların başıdır.
(s.88)
• Hz. Peygamber aleyhissalâtu vesselâmın;
“Bildiğimi bilseydiniz, çok ağlar az gülerdiniz.” buyurmasından anlıyoruz ki, korkmak için bilmek gereklidir. Sevmek için de, ümitvâr olmak için de bilmek gerekir. Tefekküre, düşünceye yoğunlaşmak gereklidir.
(s.95)
•Kendini bilmezse bir insan haddini de bilmiyor...
• Paylaştıkça, bölüştükçe, dertlendikçe, sevince ve acıya ortak oldukça güzelleşecek bu dünya...
(s.120)
Teşekkür eder, hayırlı günler dilerim..
“Bazı gerçeklerin, bazı gerçekleri unutturduğunu gördüm burda”·215 syf.·
O / Hakkari'de Bir Mevsim bilinmeyen nedenlerden dolayı başkahramanımızın kendini bir gün dilini, kültürünü bilmediği oradaki insanlarla iletişime geçmesini ve yeni yaşam yolları denemesini anlatıyor...
Ferit Edgü bu kitabında ihmalkarlık, hastalık, yokluk, bakımsızlık, ve ‘Çaresizlik’ gibi bir çok konuyu ele almış.
Mevsim kış olduğundan dolayı köyümüz kış boyunca her yerle ilişkisi kesilen ve çıkılması güç olan bir yerdedir. Bunun üzerine öğretmenimizin vermiş olduğu zorlu mücadelesine şahit oluyoruz.
Kitabı okumaya başlarken aslında kendimi aşina olduğum bir hikayede buluyorum ( çocukluğumun çok az da olsa bir kısmını orada o koşullarda geçirdiğimden dolayı sanırım..)
Kitabı çok çabuk benimsedim. Anlatımı gayet doğal, kolay ve etkileyici... Okurken o koşullarda yaşamış insanların Çaresizliğini iliklerinize kadar hissedeceğinizi göreceksiniz.
Okunması gereken bir kitap... şimdiden iyi okumalar dilerim.
• Kar kapamış yolları.
Ziyanı yok biz açarız.
Eski yolları değil, yeni yolları açarız
Çocuklarımızla birlikte
Yirmibir çocuğumuzla birlikte
Bize kalanlarla birlikte...
• Yalnızlığın fotoğrafını çekemedim
Türkülerin, ağıtların fotoğrafını çekemedim.
Çaresizliğin fotoğrafını çekemedim...Edebiyat
9/10
2021 44. kitabı
O / Hakkari'de Bir Mevsim bilinmeyen nedenlerden dolayı başkahramanımızın kendini bir gün dilini, kültürünü bilmediği oradaki insanlarla iletişime geçmesini ve yeni yaşam yolları denemesini anlatıyor...
Ferit Edgü bu kitabında ihmalkarlık, hastalık, yokluk, bakımsızlık, ve ‘Çaresizlik’ gibi bir çok konuyu ele almış.
Mevsim kış olduğundan dolayı köyümüz kış boyunca her yerle ilişkisi kesilen ve çıkılması güç olan bir yerdedir. Bunun üzerine öğretmenimizin vermiş olduğu zorlu mücadelesine şahit oluyoruz.
Kitabı okumaya başlarken aslında kendimi aşina olduğum bir hikayede buluyorum ( çocukluğumun çok az da olsa bir kısmını orada o koşullarda geçirdiğimden dolayı sanırım..)
Kitabı çok çabuk benimsedim. Anlatımı gayet doğal, kolay ve etkileyici... Okurken o koşullarda yaşamış insanların Çaresizliğini iliklerinize kadar hissedeceğinizi göreceksiniz.
Okunması gereken bir kitap... şimdiden iyi okumalar dilerim.
• Kar kapamış yolları.
Ziyanı yok biz açarız.
Eski yolları değil, yeni yolları açarız
Çocuklarımızla birlikte
Yirmibir çocuğumuzla birlikte
Bize kalanlarla birlikte...
• Yalnızlığın fotoğrafını çekemedim
Türkülerin, ağıtların fotoğrafını çekemedim.
Çaresizliğin fotoğrafını çekemedim...10/10
2021 38. kitabı
Merhaba sevgili 1K okurları...
Kalemine hayran olduğum 
Şükrü Erbaş ‘ın yine çok güzel bir kitabıydı. Yazarı yazmış olduğu şiirlerle tanıdım fakat bu kitabında deneme ve yazılarına yer verilmiş. Ve inanın yazıları da şiirleri kadar başarılı...
Duygularıma tercüman oldu bu kitap. Okurken beni çok etkiledi. Kimi yazı da kendimi buldum... Eminim ki sizde okurken böyle hissedeceksiniz.
Bu dokunaklı, nahif kitabın bitmemesi için azar azar okudum. Sizler de bu nahif eserden nasiplenin diye çokça alıntı paylaştım:)
Sizlere gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Teşekkür eder iyi okumalar dilerim...
||• “Bunaldım. İnsan gövdesiyle çarpmıyor kötülüğe. Yüreğinden alıyor yarayı"
||• “Ne yapacağımı sanıyorsun ki?
Tenin tenime bu kadar sinmişken
Ömrüm azala azala akarken önümde
Gittiğin gerçek bu kadar herkese benzerken
Senin korkularını
Benim inceliğimi doldurup yüreğime
Bıraktığın boşluğu yonta yonta
Binlerce heykelini yapacağım”
||• “İnsan bağışlayarak yener yanlışı. İnsanın acısını insan alır. İyilik böyle kolay yenilemez...”
Şükrü Erbaş ‘ın yine çok güzel bir kitabıydı. Yazarı yazmış olduğu şiirlerle tanıdım fakat bu kitabında deneme ve yazılarına yer verilmiş. Ve inanın yazıları da şiirleri kadar başarılı...
Duygularıma tercüman oldu bu kitap. Okurken beni çok etkiledi. Kimi yazı da kendimi buldum... Eminim ki sizde okurken böyle hissedeceksiniz.
Bu dokunaklı, nahif kitabın bitmemesi için azar azar okudum. Sizler de bu nahif eserden nasiplenin diye çokça alıntı paylaştım:)
Sizlere gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Teşekkür eder iyi okumalar dilerim...
||• “Bunaldım. İnsan gövdesiyle çarpmıyor kötülüğe. Yüreğinden alıyor yarayı"
||• “Ne yapacağımı sanıyorsun ki?
Tenin tenime bu kadar sinmişken
Ömrüm azala azala akarken önümde
Gittiğin gerçek bu kadar herkese benzerken
Senin korkularını
Benim inceliğimi doldurup yüreğime
Bıraktığın boşluğu yonta yonta
Binlerce heykelini yapacağım”
||• “İnsan bağışlayarak yener yanlışı. İnsanın acısını insan alır. İyilik böyle kolay yenilemez...”
8/10
2021 23. kitabı
Halil Cibran’ın yine etkisinde kalmış olduğum bir kitabıydı.
Kitabın incecik olmasına rağmen okuyunca ansiklopedi niteliği taşıdığını göreceksiniz.
Eser özü itibariyle El Mustafa adlı Ermiş’in Orphalese kentinde 12 yıldır kendisini doğduğu adaya götürecek olan geminin gelmesi üzerine oradan ayrılırken kendisini bırakmak istemeyen Orphalese halkı ile arasında geçen( Aşk, evlilik, Acı, Özgürlük, yasalar, iyi ve kötüye dair...) sorulardan ve El Mustafa’nın vermiş olduğu değerli cevaplardan oluşuyor.
Hemen her cümlesinde okuru düşünmeye teşvik eden bir anlatıma sahip. Beklentilerimi karşılayan okunmaya değer bir kitaptı. Herkesin kendinden bir şeyler bulacağına inanıyorum. Teşekkür eder keyifli okumalar diliyorum...
