. ..Abraxos göğün soğuk yükseklerinde bir süre iki yana açık kanatlarını çırpmadan aşağı süzüldü. Bir an için dünyayı durdurarak.
Manon ise kendisini gören olmadığından, olsa da umurunda olmayacağından kollarını iki yana açtı ve serbest düşüşün tadını çıkardı. Şimdi rüzgâr kulaklarında ve kurumuş yüreğinin içinde bir şarkıydı.
Manon, Abraxos'un bütün hayatını yeraltında geçirmesinin, zincirlenmesinin, dövülüp sakat bırakılmasının nasıl bir his olduğunu anlamamıştı. O ana kadar. O katıksız, coşkun neşe çığlığını işitene kadar.
Sayfa 303 - 13 lerin lideri Manon ve ejderhası Abraxos..