nereye gittiğini bilmiyordur; ölünecek bir yer olsun da, neresi olursa olsundur.
gerçi her yerde ölünebilir, bunu biliyordur. gene de kafasında bir yer vardır, ölüm ölünen yerle güzelleşirmiş gibi...
elleri boştu gene de, yüzü boştu, sessizliği hatta gözlerinin içi ve yüreği boştu...
giderek azalıyordu sanki, giderek yollara, kırlara, kayalıklara ve gecelere bölünüp ufalanıyordu.