bakunin
"siyasal bakımdan olsun, iktisadi bakımdan olsun ayrıcalıklı insan ruhunu ve yüreğini yitirmiş insandır. bu hiçbir istisnası olmayan, uluslara olduğu gibi, sınıflara, şirketlere ve bireylere de uygulanabilen toplumsal bir yasadır."
yaşamın tümü çabalardan oluşur: artık hiçbir şey için hiçbir biçimde çaba harcamazsak, yaşam boşalır, kendiliğinden söner, böylece her şeyi kabul etmekle her şeyi reddetmek denkleşir, birbiriyle kaynaşır, tek bir şey olur.
her gün her saat öldürüyorum kendimi, ama sık sık, en beklemediğim bir zamanda, direnişin şeytanca içgüdüsü, isteğin çılgınca dürtüsü her zaman su yüzüne çıkıp geriye, canlıların arasına, her şeyin arasına itiyor beni.
eğer ölüm kaçınılmaz olmasaydı insan bütün yaşamını ondan uzak durmaya adayacaktı. hiçbir girişimde bulunmayacak, hiçbir işe el atmayacak, yeni bir şey bulmayacak, yeni bir şey yapmayacaktı. yaşam sürekli bir uyuşukluk olacaktı.