İnsanın elinde başka bir şey olmadı mı, ne varsa onunla pekâlâ övünebilir. Hatta ihtimal insan ne kadar yoksul olursa övünme ihtiyacını o kadar çok duyar.
En yoksul insan bir veba gibi mahalleden geçerken herkes korkudan kapısını, penceresini kapıyordu. Bu yoksul insanlara ufak bir iyilikte bulunmak için elini uzatmak bile vebaya bulaşmak gibi düşünülüyordu.