"Bir başka insanla ilişkilerimizde en önemli hata kaynakları, iyi kalpli olmak veya o insanı sevmektir. Bir tebessüm, bir bakış, bir omuz yüzünden âşık oluruz. Bu kadarı yeterlidir; sonra, umut veya hüzün dolu uzun saatler boyunca bir insan imal eder, bir kişilik yaratırız. Ve ardından aşık olduğumuz kişiyle görüştüğümüzde, karşımıza ne kadar acımasız gerçekler çıkarsa çıksın, o bakışın,o omzun sahibinden bu iyi yürekli mizacı,bizi seven kadın kişiliğini bir türlü ayıramayız; gençliğinden beri tanıdığımız bir insan yaşlandığında, gençliğini ondan ayıramayışımız gibi."
Hatıralarımız bize aittir elbette ama küçük, gizli kapıları bulunan kimi mülklere benzerler; çoğu kez bizim bile bu kapılardan haberimiz yoktur, bir komşumuz bize bu kapılardan birini açtığında daha önce hiç görmediğimiz bir köşesinden kendi evimize girmiş oluruz.