Arsito'nun bu kitabı 10 parça yani içinde Platon'un devlete gibi 10 kitap var. Hepsi ortalama 50 sayfadan oluşuyor. Bu kitapları okurken özellikle ilk 3-4 kitabı çok dikkatli okumanızı öneririm. Bu ilk bölümler Aristo kendi etik anlayışının açıkladığı ve aslında genel bir portre çizdiği kısım o yüzden önemli yani. Ayrıca ruhun 4 bölümü,3 etkileşimi ve erdemin 2 farklı şeklini burada kategorize ediyor. Sonrasında erdemleri ve erdemsizlikleri tek tek ele alıyor. Kitaba geri dönecek olursak Aristo'nun aşırılık ve eksiklikten kaçınmamızı söylediği etik anlayışı ile karşılaşıyoruz. Burada benim dikatimi çeken birkaç noktaya değineceğim. Öncelikle Aristo aşırılığı ve eksikliği insana zarar veren ve erdemsiz davranıştır. Burada aşırılık ve eksiklik derken aslında günümüze çok uyan bir anlayış değil ancak büyük ölçüde benimsenebilir,uyuşur. Mesela Aristo'ya göre alçak gönülülük erdemsizliktir. Yüce gönüllülük erdemdir. Yüce gönüllük derken daha iyi şeyleri hak eden ve ona layık olan kişidir. Daha iyi şeyleri elde eden ve ona layık olan kişi ise ölçülüdür. Daha iyi şeyleri hak eden ancak kendini daha aşağıda gören kişi Aristo'ya göre erdemsizdir. Bu çok ilginç bence günümüzden bakınca dahasını kitapta bulabilirsiniz. Sokrates Aristo'dan önce bir kişi isteyerek kötülük yapamaz demişti. Aristo buna da katılmıyor. Burada önce istemeye eğiliyor. İstemeyi sanırsam bizden daha dar bir anlamda kullanmış. Şöyle Aristo anladığım kadarıyla istemeyi sonuç bakımında ele alıyor. Yani mesela haz bakımından örnek verecek olursak bir yemeği canımız çektiğinde(istediğimizde) onu yediğimizde duyduğumuz haz bakımından onu isteriz. Ve burada fark ettiğim kadarıyla günlük kullanımızdan biraz farklı. Mesela önümüzde bir menü var ve x'i istiyoruz dediğimizde bu Aristo'ya göre isteme değil bir

Felsefe