Bu çocuk, soyu yeniden başlatacak ve bütün kötülüklerden, yalnızlıklardan arındıracaktı, çünkü yüzyıl içinde tohumu aşkla atılmış tek insan o oluyordu.
Amaranta Úrsula, "Bu gerçek bir yabani," dedi. "Adını Rodrigo koyalım."
Kocası, "Hayır," diye karşı çıktı. "Adını Aureliano koyacağız ve Aureliano tam otuz iki savaş kazanacak."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Úrsula'nın soyunu sürdürmek için doğa yasalarıyla savaştığını, José Arcadio Buendia' nın büyük buluşların efsanevi gerçeğini aradığını, Fernanda'nın dua ettiğini, Albay Buendia'nın savaş aldatmacası ve balıklar arasında kendini şaşkına çevirdiğini, Aureliano Segundo'nun sefahat âlemlerinin karmaşasında yalnızlıktan öldüğünü duyuyorlardı. Sonra büyük tutkuların ölüme rağmen sürebildiğini öğrendiler ve bugün böceklerin insandan çaldıkları sefalet cennetini günün birinde böceklerin elinden alacak olan başka hayvan türleri ortaya çıktıktan çok sonraları bile birer hayalet olarak da birbirlerini sevmeyi sürdüreceklerini anlayınca çok mutlu oldular.
Aureliano hırsından titremeye başladı.
"Demek sen de inanmıyorsun," dedi.
"Neye inanmıyorum?"
"Albay Aureliano Buendia'nın tam otuz iki iç savaşta çarpıştığına ve hepsinde yenildiğine. Askerlerin üç bin işçiyi istasyonda kıstırıp makineli tüfekle biçtiğine ve cesetlerin iki yüz vagonluk bir katara yüklenip denize döküldüğüne."
Papaz acıyan bakışlarıyla onu süzdü.
"Ah oğlum," diye içini çekti. "Şu anda senin ve benim var olduğumuzu kesinlikle bilebilmek yetiyor bana."
Ve, "İnsanlar birinci mevkide giderken, edebiyat yük katarına atılırsa, dünyanın anası bellenmiş demektir," dedi.
Artık kocasının kendisine bağlılığına iyice inandığı için yuları bırakmıştı ve geldiğinden bu yana ilk olarak boş zamanı varmış gibi görünüyordu.