Katır İnadı
Pietro Crespi, dikiş kutusunu onun kucağından aldı ve, "Gelecek ay evleniyoruz," dedi. Onun buz gibi elleri kendininkilere değince, Amaranta titremedi hiç. Uysal bir hayvan gibi ellerini çekti ve işini sürdürdü.
"Basitleşme, Crespi," diyerek gülümsedi. "Ölsem seninle evlenmem."
Reklam
Yalnızlık
Öylesine büyük yalnızlık duyuyordu ki, kestane ağacının altında unutulan kocasıyla çene çalmaktan bile medet umar olmuştu. Haziran yağmurları, çardağı yıkacakmış gibi yağdığı günler, "Bak ne hale geldik," diyordu. "Şu eve bak, in cin top oynuyor. Çocuklarımız dört bir yana dağıldılar. Seninle ben kuru başımıza kaldık. Tıpkı başlangıçtaki gibi." Çoktan bilinçsizlik uçurumuna yuvarlanmış olan José Arcadio Buendia, karısının dediklerini duymuyordu bile.
José Arcadio Buendia'nın akıllı uslu konuşmasından şaşkına dönerek, nasıl olup da kendisini ağaca bağladıklarını sordu.
"Hoc est simplicissimus," diye karşılık verdi José Arcadio Buendia, "Deliyim de ondan."
"Hadi bakalım, katil herif!" diye bağırarak kırbacı indirdi. "Beni de öldür, iblis ruhlu anasının oğlu. Öldür ki bir canavar büyüttüm diye gözyaşı dökmeyeyim." Úrsula, kırbacı acımasız indiriyordu.
Reklam