Helin
@_helo
Yıllardır ilk kez,göğsümdeki devasa boşlukta küçücük bir umut ışığı beliriyor. Farkında olmaksızın gülümsüyorum.
Reklam
Ona sıkıca sarılmak isterdim. Öyle ağır ağır; telaşsızca.
Nihayet öldük işte. Şimdi bunun da hiçbir sorunu halletmedigini görecekler.
İçimde müthiş bir boşunalık duygusu, yatağın kenarında oturuyorum.
şöyle kitap sohbetlerinin hastasıyıımm..
"Francis Mc. Combert'in Kısa ve Mutlu Hayatı'nı okudunuz mu?"diye soruyorum
"Okudum,"diyor." Çok iyi. Sen,Bir Escinselin Annesi'ni okudun mu peki?"
"Beğenmedim, "diyorum. "Devrimci,daha iyi bana göre."
"Iste bu yuzden yapıyorum bunu, "diyor. "Şu lanet olası sehirde senin gibi Hemingway okuyan bir kişi daha olduğunu sanmıyorum. "
Reklam