çocukluğumun değnekten atına binip uzaklaşıyorum senden benden kopup gidiyor nehre kaptırdığım bedenimin bir yeri büyük denizlere kavuşana kadar
biliyorum eksildiğimi
hayatın rüya dilini öğrenmeye anahtarım yetmiyor
şimdi senden yapılmış bir karanlıkta düşünüyorum da: hiçbir şey öğretmeyen aşk ne çok şey öğretmiş bana
aynı yaşamıyor herkes
aşkı da, ayrılığı da
birbirini tutmuyor aşk gözü kimsenin
kaçıp gidiyor hayat kayıp bakışmalarla
bazıları vazgeçişlerle büyüyor,
ertelemeler, geciktirmeler, kilitlemeler
üzerinden atlayıp geçmelerle,
bazılarının defteri hayata hiç kapanmıyor