geceleri yalnız,
yarım yatakların
mezar ayazı
kesik sol kol
susma pahası
suyu çekilmiş kuyu kör sabır sabit duruş
imânın yetindiği noksanlığın uğultusu
şimdi çok yıllar geçti
hatırlamak bile eskitiyor insanın içini
kim bilir, kime ne kadar borçlandığımdı yaralı bir narsiste haram olmak
sonrası acı iman:
kendimi bıraktım intihar eder gibi hayata
usul usul yaşattım onu
usul usul kendimi azalttım
çocukluğumda kırlar geleceğe benzerdi
şimdi hiçbir şey geleceğe benzemiyor
akşamları yatmadan önce saçlarını okşayan bir el yoksa gün yarım, uykun yarım, yarının yarım kalır sabahların yaşlı doğar, aydınlığın kısalır
yıl dediğin ne ki, hepsi geçti yalnızca yarım kaldım