İlknur

İlknur
@_ilknur_
Eve girdiğimde gözaltlarımda taşıdığım onar kiloluk torbaları kapının önüne bıraktım. Ellerimdeki yalnızlığı katlayıp montumun cebine sıkıştırdım. Pranga larımın sesini duyunca "Sen mi geldin?" dedi annem. Dedim "Bilmem ki anne, ben mi geldim?" Böyle zamanlarda annemin yakasına yapışıp " Anne bana söyle, ben gelmiş miyim, burada mıyım, sahiden var mıyım anne? diye bağırmak istedim.
Reklam

İlknur

, bir kitabı yarım bıraktı
Wilhelm Stekel
9.1/10 · 72 okunma
O gün yutamadığım, boğazıma takılan, kursağımda kalan o şeyin " hevesim" olduğunu yıllar sonra anlıyorum.
Acıyı çekerken çekiyorsun, anlatırken gözyaşların senden önce konuşuyor. Yıllar içinde alışıyorsun, her geçen gün daha çok alışıyorsun. Bir zaman sonra başkasının hikâyesi gibi anlatmaya başlıyorsun, sanki sen yaşamamışsin, sanki sen çekmemişsin gibi.
Sayfa 49·Kitabı okudu
Zaman yürür ve insanların yüzleri kırışıklıklarla dolar.
Reklam