yüzümün bu yanına bıçaklar değmeli
yüzümün bu yanı seninle gölgeli
ne varsa korkuyorum sana yeterli
sana yönelmiş atının dizginleri
benim şehrim atsız dolaşmanın ilk şehri
Bu hale iki veya üç kez değil; onlarca, yüzlerce kez geldim, ilk mutluluk ve canlılık ,sonra umutsuzluk ve son olarak hayatın imkansızlığının bilinci...
Sadece iki çıkış yolu olan bir çelişkinin içine düşmüştüm : Ya mantık dediğim şey düşündüğüm kadar akla dayalı değildi ya da mantıksız dediğim şey düşündüğüm kadar mantık dışı değildi.