Esra ILGIN
@_kendime
Söyle sevgili... Sevgili söyle... Ne füsun ettin, ruhuma böyle...
Reklam
Böylece kendiyle birlikte birçok insanı ve hayat görüşlerini özetlemiş oldu. İşini iyi yapan, iyi yaparken çok sıkılan, ama yine de belirlenmiş hedeflere ulaşmadan hayatını değiştirmeyi düşünmeyen insan. Yolun bir kısmı katedildiğine göre, geri dönmek zarar getirirdi artık.
Pencereye gitti, tülü iyice açtı. Bir ışık yığını sisi delerek içeri girdi. Sisin ardında ışıl ışıldı Ankara. Ersin bu büyük ve o an kendisi için anlaşılmaz olan şehri içinde duydu.
"Şehrin ruhu," dedi, "insanı serseme çeviren ruhu..."
Herkes kendi yolundaydı, iyi, kötü, yardımsız. Bu, seçilmemiş bir yolda yardımla yürümekten daha iyiydi.
Reklam