Başlangıçta her çocuk "kötülük" düşüncesini somut bir biçimde ana/baba evindeki yasaklara, tabulara ve korkulara göre geliştirir. Bu düşünceden kurtulup, içindeki 'kendi kötülüğünü' keşfedinceye ve bunu,içgüdülerinden kaynaklandığını anlayarak örneğin ' bozulmuşluk' ve 'fenalık' değil de, küçükken aldığı ve bilincinden ittiği yaralara karşı gösterdiği gizli bir tepki olarak yaşayıncaya kadar uzun bir yol kat etmek zorundadır. Çocuk yetişkinlikte tepkilerinin nedenlerini keşfedip bu gizlilikten kurtulma imkanına sahiptir.
Çoğu zaman canlı kökleri önce kesip bunların doğal işlevini daha sonra yapay bir biçimde ikame etmeye çalışmak "terbiye" olarak adlandırdığımız süreçlerde olağan sayılan yöntemdir. Böylece örneğin çocuğun merakı engellenmekte( bu tür şeyleri sormamalısın!) ve ileride, onda doğal olarak bulunması gereken öğrenme isteği ortaya çıkmayınca, okulda karşılaştığı zorlukları aşması için ona özel dersler aldırılmaktadır.