"Elbette. Sürekli ölü hücre atarız; mukozamızda ve cildimizde. Ama onları yeniden üretirizde. Yeniden üretemediklerimiz, kemik iliği, beyin ve hayati organlardakiler gibi hücrelerdir. Onlar yaşlanıp ölür. Bunun sonucu olarak biz de ölürüz."
Bu ilin 8-ci kitabını da oxuyub bitirdim
Bəyəndim, bəyənmədim kimi bir şərh yazmayacam, çünki qərarsızam...
Düşünürəm, Məsudə Cabbar qələminə "Oğlan", "Aciz qalan ulduzlar", "Ən" romanları daha uyğun idi.
Bu romana gəldikdə isə, məncə 'Fantastik roman' deyil, 'Dini-Fantastik roman' demək daha uyğundur.
Ümumilikdə Rəvan və Cahan mənə görə çox eqoistdir və camaata yuxarıdan aşağı baxırlar
Babək yazığım gələn bir personaj oldu, oxşar travmanı 2ci dəfə yaşadı demək olar
Ən sevdiyim obraz isə Cahanın babası idi