Lamiyə Atayeva
@_lamiya_
Bu ilin 8-ci kitabını da oxuyub bitirdim
Bəyəndim, bəyənmədim kimi bir şərh yazmayacam, çünki qərarsızam...
Düşünürəm, Məsudə Cabbar qələminə "Oğlan", "Aciz qalan ulduzlar", "Ən" romanları daha uyğun idi.
Bu romana gəldikdə isə, məncə 'Fantastik roman' deyil, 'Dini-Fantastik roman' demək daha uyğundur.
Ümumilikdə Rəvan və Cahan mənə görə çox eqoistdir və camaata yuxarıdan aşağı baxırlar
Babək yazığım gələn bir personaj oldu, oxşar travmanı 2ci dəfə yaşadı demək olar
Ən sevdiyim obraz isə Cahanın babası idi
Reklam
2025-in 2ci kitabi ilə qarşınızdayammm
"Pollyanna örnek eş" Pollyanna seriyasının son kitabıdır. Məndəki "Zuhal yayınları" 1968-ci il baskılı olanıdır. Bu nəşriyyatda 5 hissəli çap olunub kitab seriyası:
POLLYANNA 1 (Mutlu olmanın sırrı)
POLLYANNA 2 (Seyahatte)
POLLYANNA 3 (Genç kızlığı)
POLLYANNA 4 (Evleniyor)
POLLYANNA 5 (Örnek eş)
Məndə "Zuhal yayınları"-nın son 2 kitabı var. İlk 2-si isə Qanun nəşriyyatındandır. Qanun nəşriyyatında sadəcə ilk 2 kitab var:
Pollianna
Pollianna böyüyür
Bu 2 kitab "Zuhal yayınları"-dakı ilk 3 kitabın birləşməsidir.
Keçək kitab haqqındakı fikirlərimə:
İlk dəfə Pollyanna-nı sadə uşaq nağılı kimi düşünüb, işə aparmışdım ki, arada fasilələrdə oxuyaram. Amma oxuduqca, o qədər bəyəndim ki, özümlə daşımağa başladım kitabı. İlk 3 kitabı 2023-cü ildə oxumuşam. Bu il isə, axır ki, ən sonuncu kitabı da əldə edib oxudum. Ümumilikdə, kitabda Pollyanna-nın atasının yaratdığı "Xoşbəxtlik oyunu"-dan bəhs olunur. Düşünürəm ki, uşaqlıqdan insanlara bu oyun öyrədilməlidi. Oyunun əsas məqsədi: başımıza nə gəlir gəlsin, ən pis hadisənin belə xoş bir tərəfini tapıb onun üçün xoşbəxt olmaqdır. Başımıza gələn hadisə nə qədər pis olarsa, oyun daha maraqlı olmağa başlayır. Əslində, həyatımıza bu şəkildə yanaşsaq, yaşamaq daha rahat və xoş olar deyə düşünürəm, elə ona görə də uşaqlara bu kitabı oxumaq, bu oyunun qaydalarını örətmək lazımdır. Kitablar haqqında daha başqa məlumat vermək istəmirəm. Böyük, kiçik, yaşlı, gənc, qadın kişi fərq etmədən, hamı oxumalıdır bu kitab seriyasını. Oxuyun, oxutdurun, kitabla qalın əzizlərim
"Belki de doğuştan neşeli bir insanım. Fakat unutmamalı ki, insanların karakterleri bahçeye benzer. İşlenecek olursa, istenilen şekil alabilir."
2025-in ilk kitabı ilə qarşınızdayam.
Mən kitabı çox bəyəndim. Mövzudan daha çox oxunması zövqlü bir kitab idi mənim üçün. Oxuduğum müddətdə kitabın məndə yaratdığı hiss: Sanki, illərdi görmədiyim, danışmadığım, amma mənə çox yaxın olan dostumla bir evə çıxmışam və o da bütün bu görüşmədiyimiz müddət ərzində həyatında baş verənlərin hamısını mənə danışır. Ümumi olaraq, tələbə həyatı, tanışlıqlar, dostluqlar, sevgilər, münasibətlər, yalnızlıqlar, intiharlar və s. bunlardan bəhs olunur. Spoiler vermək istəmədiyim üçün ümumiyyətlə mövzudan danışmaq istəmirəm. Kitabda əsas sevdiyim 2 obraz oldu Midori və Reyko. Midorinin hər şeyi uclarda yaşaması, Reykonun isə anlayışı, ağır mövzuları qəbullanış şəkli və araya zarafatlar qataraq danışığı xoşuma gəlirdi. Düzdü kitab irəlilədikcə, hətta əsasən də sonlarda Vatanabe(əsas qəhrəmanımız budu qaqaşdı) və Reykonun bəzi hərəkətlərinə anlam vermək mənim üçün çətinləşdi, amma yenə də 10 üzərindən 10 bal verdim kitabın mənə hiss etdirdiklərinə. P.S. Bu mənim duygu dururmumla da bağlı ola bilər yəni.
Kitab əsasında çəkilmiş filmə də baxdım amma filmi çox da sevmədim düzü. Yəni kitabı oxumamış baxan olsa heç nə anlamaz. Çox yavaş, sakit (Yaponlar əsasən çoxlu düşünürlər sonra da max 1 cümlə deyirlər, ona görə də, film ekstra sakitdi) irəliləyir film və bir çox mövzuya toxunulmayıb. Bu qədər bəyənməməm mənim türkcə dublajla baxmağımdan da asılı ola bilər. (Yapon və koreya filmlərinə öz dilində baxmayanda nəsə əksikmiş kimi hiss edirəm.) Amma aktyorları məncə qəşəng seçmişdilər. Bir də kitab və filmdə ən çox sevdiyim mahnı seçimləri idi. 3nü seçmişəm bu ara ancaq onları dinləyirəm
The Beatles - Norwegian Wood
The Doors - People Are Strange
CAN - Mary, Mary So Contrary
Məndən bu qədər. Xoş mütaliələr
Bu ilin 4cü kitabını bitirdim.
Amma heç sevmədim
Kitabın arxasında yazılıb ki, guyaaa gözəl bir sevgi hekayətidir
90 yaşlı kişinin 14-15 yaşlı qıza olan "sevgisi" sevgi demək olarsa buna
Nəysə heç sevmədim
Külleri bitirdim. Kitab mənim sevə biləcəyim bir tərzdə idi. Elektromaqnit dalğa sonrası bütün telefonlar, planşetlər, maşınlar işləmir, işıqlar kəsilir falan filan. İnsanların da bir hissəsi zombiyə çevrilir. Kitabda iyrənc qanlı səhnələr filan var əgər bu tip səhnələr sizi narahat edirsə, oxumağınızı tövsiyə etmirəm. Məni o qədər də narahat etmədi düzü.
Ümumi olaraq kitab insanı gərgin saxlayır. Bəzən gecələr oxuyandan sonra azacıq qorxdum da. Amma təbii ki, qorxu deyil. Fantastik gerilim demək olar.
Xoşuma gəlməyən tərəflər Alex-in aşkları idi. Dünyanın sonudu ne aşkı kardeşim demədən dayana bilmədim kitabı oxuyanda. Öz də 1 nəfərə yox 2 nəfərə. Nəysə...
Kitabda çox şey yarımçıq qaldı. Onu da 4 kitablıq seriyanın ilk kitabı olması ilə əlaqələndirirəm. Belə ümumi olaraq bəyəndim. Bu tərz kitabları sevirsizsə məncə oxumağa dəyər.
Küller Gölgeler ilə davam edir...
P.S. Spoiler vermədən fikir bildirmək çox çətindir
Reklam