Norveç Meşəsi
Haruki MurakamiYazar:
Haruki Murakami
Çevirmen:
Günel Mövlud
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 14 dk.
Sayfa Sayısı:
432
Basım Tarihi:
2020
İlk Yayın Tarihi:
Eylül 1987
Yayınevi:
Qanun Nəşriyyatı
Orijinal Adı:
ノルウェイの森 [Noruwei no Mori]
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
2001299944639
Ülke:
Azerbaycan
Dil:
Azerbaycanca
Diğer Baskılar
8 diğer baskı · Tümünü Göster
İmkansızın Şarkısı
9bin okunmaDoğan Kitap · 14 Aralık 2015 · 352 s.
İmkansızın Şarkısı
4.605 okunmaDoğan Kitap · Şubat 2025 · 374 s.
Norwegian Wood
150 okunmaVintage Publishing · Temmuz 2003 · 389 s.
Norwegian Wood
19 okunmaVintage Books · 2011 · 389 s.
Norveç Meşəsi
94 okunmaQanun Neşriyat · 2012 · 440 s.
Norveç Meşəsi
85 okunmaQanun Nəşriyyatı · 2020 · 432 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kulübeden Gelen Ses ve Biten Bir Şeyler...
Bu kitabı bitirdiğimden beri kafamın içinde bir sis var. Aslında bu sisi tanıyorum; son birkaç yılımı içinde geçirdiğim o "kuluçka" döneminin, dış dünyadan kaçıp sadece düşünerek ve analiz
Haruki Murakami’nin İmkânsızın Şarkısı romanı, gençlik yıllarının acılarını, kayıpları ve aşkı anlatıyor. Ana karakter Toru Watanabe’nin geçmişe dönüşüyle, kaybettikleri ve yaşadığı ilişkiler ekseninde iç dünyasında yaşadığı çatışmaları okuyoruz.
Benim için kitap, özellikle işlediği yoğun cinsellik teması ve karakterlerin beni metinden uzaklaştıran tavırları nedeniyle çok da bağ kurabildiğim bir eser olmadı. Hikâyenin duygusu güçlü olsa da, genel olarak bana hitap etmeyen, okumasam da olurdu diyeceğim kitaplardan biri oldu.
Bir Kitabın Peşinde Geçen 7 Ay
Her şey, 7 ay önce, kitabı elime almamla başladı. Başladığı gibi de bir dizi talihsizlik zincirini beraberinde getirdi. Daha ilk haftasında, bir uçak yolculuğunda kitabı uçakta unutmuştum. Tüm
İmkânsızın Şarkısı – Haruki Murakami
İmkânsızın Şarkısı, ilk bakışta bir aşk romanı gibi görünse de, aslında kayıp, yalnızlık ve büyüme sancıları üzerine oldukça hüzünlü bir hikâye anlatıyor. Murakami bu romanda fantastik öğelerden uzak durup daha gerçek, daha kırılgan bir dünya kuruyor ve bu da kitabı benim için daha sarsıcı hâle getiriyor.
Toru Watanabe’nin geçmişe dönük anlatımı, gençliğin o geçip giden ama iz bırakan tarafını çok iyi yansıtıyor. Naoko’nun sessizliği, kırılganlığı ve hayata tutunamama hâli kitabın en ağır duygusunu taşıyor. Midori ise tüm bu karanlığın içinde canlı, dürüst ve hayata daha yakın duran bir karakter olarak denge unsuru gibi.
Roman boyunca hissettiğim şey, aşkın her zaman iyileştirici olmadığıydı. Bazı insanlar birbirlerini çok sevebilir ama yine de aynı hayatta kalamayabilir. Murakami bunu dramatize etmeden, sade ama iç acıtan bir şekilde anlatıyor.
İmkânsızın Şarkısı, bana gençliğin aslında ne kadar yalnız bir dönem olduğunu ve bazı kayıpların insanın içinde hep bir boşluk olarak kaldığını düşündürdü. Sessiz, melankolik ve uzun süre etkisi geçmeyen bir kitap.
Üniversite okuyan ve ayni zamanda üniversite yurdunda kalan bir gencin hayatına dokunuslari üzerine yazılan bir kitap. Kitapta ağırlıkta olan cinsellik ve arzulardan bahsediliyor.Karakterler sadeliğiyle,doğallığıyla okuyucuyu etkilemeyi başarmış. Genç olmalarına rağmen hissettikleri her şeyi yazarak ya da konuşarak birbirlerine dürüstçe itiraf ediyorlar, psikolojik açıdan da incelenmesi gereken bir kitap gibi aynı zamanda biyografi teması da hissettiriyor. Kitap iyi veya kötü arasında diyebilirim herseye rağmen keyifli okumalar, umut dolu kitaplara...
Sade Anlatımın Sınırlı EtkisiAlıntı
Haruki Murakami’nin İmkansızın Şarkısı romanını bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine okudum. Genel değerlendirmem, akıcılık açısından beklentimin altında kaldığı yönünde. Anlatı ilerlese de tempo zaman zaman düşüyor ve bu durum okuma deneyimini kesintili hâle getiriyor.
Olay örgüsü baştan itibaren oldukça belirgin çizildiği için metin sürpriz unsuru barındırmıyor. Bu durum, anlatının öngörülebilirliğini artırıyor. Bununla birlikte yazarın dili sade ve anlaşılır; bu da metni teknik olarak kolay okunur kılıyor.
Romanda dikkat çeken bir diğer unsur ise psikolojik durumların ele alınış biçimi. Karakterlerin iç dünyası, dramatize edilmeden, daha doğal ve gündelik bir tonla işlenmiş. Bu yaklaşım, özellikle bazı sahnelerde anlatıya samimi bir derinlik kazandırıyor.
Genel olarak, güçlü bir olay örgüsünden ziyade karakterlerin psikolojik süreçlerine odaklanan, sade diliyle okunabilir ancak tempo ve sürpriz açısından sınırlı bir roman olarak değerlendirilebilir.
Ütopik romanım
Tekrar okunacak bir eser benim için. Zira kitap bambaşka bir seviyede. Olayın kahramanları gerçek hayatta pek de göremeyeceğimiz tipler. Özellikle ülkemizde bu karakterde insanları hayal etmek bile
Sınır zorlayan yazarlar!Alıntı
“Bir kitabın edebi olmasıyla her detayı açık açık anlatması aynı şey değil. Bazı yazarlar derinlik yazıyorum derken sadece sınır zorluyor."
Kitap başta insanın ruhuna dokunuyor gibi oldu, sonra bir anda bedenine fazla kapıldı. Hikâye güzel gidiyordu ama bazı satırlar, anlatmaktan çok göze sokulmuş gibiydi.
Öncelikle yazarın tüm eserlerini hayranlıkla okuyan biri olarak bu eser bende farklı duygular uyandırdı,gerek merak duygusu gerek ise akıcılık ön plandaydı,birçok aşk romanı okumama rağmen bu roman bende şimdiden ilk ona girdi.En çok hoşuma giden şey başkahramanın yaşadığı bunalımlar,düşünceleri ve yazdığı mektuplar oldu,bir şekilde kendimle bağdaştırdığım bu eser kesinlikle okumaya değer
Yazar Hakkında
Haruki MurakamiYazar · 36 kitap
1949 yılında dünyaya geldi, 1975'te Tokyo'daki Vaseda Üniversitesi'nden mezun oldu. 1986-1995 yılları arasında Avrupa ve ABD'de yaşadı. Yazarın ilk ve Gunzou Edebiyat Ödülü'nü alan romanı "Kaze no oto vo kike"dir (1979). Onu "Hitsuci vo meguru Bohken" (1982) isimli romanı izledi. Yazar bu eseriyle Yeni Yazarlar Noma Edebiyat Ödülü'nü aldı. Ardından "Sekai no ovari to hahdo bohrudo" (1985) geldi ve bu kitap da yazara Tanizaki Ödülü'nü kazandırdı. Ama ona asıl ününü kazandıran 16 dile çevrilen "İmkânsızın Şarkısı" (1987) oldu. 1995'te yayımlanan "Zemberekkuşu'nun Güncesi"yle 1996 yılında Yomiuri Edebiyat Ödülü'nü de kazanan Murakami, daha sonra baştan çıkarıcı bir aşk hikâyesi olan "Supuhtoniku no Koibito"yu (2001) yazdı. Yazar ayrıca, "Zoh no şohşitsu" (1993) ve "Kami no Kodomotaçi-va mina adoru" (2002) adı altında öykülerini de kitaplaştırmıştır. Japonya'nın XX. yüzyıldaki en büyük edebiyatçılarından biri olarak kabul edilmesine rağmen, Amerikan kültürünün etkisi altında kaldığı ve aşırı Batıcı olduğu eleştirilerine maruz kalan yazarın edebiyat dışı tek kitabı "Andahguraundo"dur (2001). Murakami'nin son eserleri ise "Kokky no minami, taiyou no nişi" (2003) ve "Dansu dansu dansu"dur (2003).
Ödülleri :
- 1996 Yomiuri Edebiyat Ödülü ("Zemberekkuşu'nun Güncesi"yle
- 1985 Tanizaki Ödülü ("Sekai no ovari to hahdo bohrudo"yla)
- 1982 Yeni Yazarlar Noma Edebiyat Ödülü ("Hitsuci vo meguru Bohken"le)
- 1979 Gunzou Edebiyat Ödülü ("Kaze no oto vo kike"yle)
