Mert Yılmaz Birinci

Mert Yılmaz Birinci
@_mB_
Cemal Süreya'nın dediği gibi: “1944 yılında Dostoyevski’yi okudum. O gün bugündür huzurum yoktur. Biyografim bu kadar.”
Mektup burada bitiyordu.
"Belki de yaşamın albenisi bu gizeminde saklı umuttur? Ne dersin?"
Sayfa 406·Kitabı okudu
Hayata Dair
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Onu yitirmek korkusu kontrolsüz bir öfkeye dönüşüvermişti."
"Sevdiklerimizi yitireceğimizi hissettiğimizde yüzümüze gözümüze bulaşan korku, daha önce sessiz kalmamızın ya da beceriksiz davranmış olmamızın intikamını daima alır bizden."
Sayfa 135·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular
"Belki de gerçekti? Yanılan başkaları değil, asıl kendisiydi."
“En korkuncu bu olur.” diye mırıldandı Tuna. "En acıtıcı yara, asıl yanılanın insanın kendisi olduğunu anlamasıdır. İzi hiç silinmeyen tek yara, kendine ihanet eden bilinç tarafından kanatılmıştır! En güç affedilen hata, insanın kendisine ait olanlardır aslında..."
Sayfa 112·Kitabı okudu
İnsan ve Hayat
"Şiir okurum."
“Senin kafan iyice karışmış be öğretmen, yak bir sigara.” dedi Mutlu. “Sağol, içmiyorum.” dedi Tuna. “Bıraktın mı?” “Hayır, hiç başlamadım. Sigaraya hiç heves etmedim ki...” “İçki de içmez misin sen?” “Ara sıra şarap içerim, bir iki kadeh.” “Peki kardeşim sen gevşemek, biraz rahatlamak için ne yaparsın?” “Şiir okurum.” dedi Tuna ona aldırmadan, gülümseyerek.
Sayfa 91·Kitabı okudu
Şiir