mânâsız
@_manasz
Bizde ayrı sayılmaz bir kitap, bir mihraptan.
Ki uğuldar
Kubbemiz oku! diyen hitaptan.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kişi kendini bildikçe haddini bilir, haddini bildikçe de Rabbini bilir. Kişinin haddini bilmesi, sınırlarını ve kainattaki, mahlûkattaki sınırları ve sınırlılıkları idrak etmesini mümkün kılar. Bu da kişinin sonsuzluk fikrine ulaşmasını sağlar. Kişi sınırlılığını ve sınırlarını idrak ettikçe önünde sınırsız ve sonsuz bir ebedi ve ezeli hakikatler âleminin uzandığını kavrar.
Yaratıcı fikrinin, hakikat fikrinin, zaman fikrinin bir şekilde buharlaştığı, büyün dünyanın aynı çıkmaz sokağın eşiğine fırlatıldığı bir zaman diliminde yaşıyoruz. Ama öte yandan dünya, İslam'ın kuşatıcı, kucaklayıcı, bütünlüklü hakikat tasavvuruna, adalet, merhamet ve kardeşlik fikrine ekmek kadar, su kadar ihtiyaç duyuyor! Dünya uçuruma yuvarlanıyor ve bize ihtiyaç duyuyor fakat biz yokuz. Yok oluyoruz. 𝘖𝘺𝘴𝘢 𝘥𝘶̈𝘯𝘺𝘢 𝘣𝘪𝘻𝘦 𝘨𝘦𝘣𝘦, 𝘣𝘪𝘻 𝘩𝘢𝘬𝘪𝘬𝘢𝘵𝘦.
Puan vermedi·168 syf.··
Beğendi
·2023 10. kitabı
·17 saatte okudu
·Okunma: 16 Eylül 2023 13:26
İyiyle kötünün, doğruyla yanlışın sürekli olarak çatışma içinde olduğu bu kitap sürükleyici olmasa da okumaya değerdi. Kitapta her ne kadar kötülük galip gelmiş gibi görünse de yazar, kitabı açıklamak istediği yazısında; kitabın okuyucuda uyandırdığı adalet, iyilik duygularından yola çıkarak, esas galip gelenin iyilik olduğunu savunuyor. Her şeyin güzel sonla bitemeyeceğini, kötülüğün de insanlık tarihi boyunca varlığını sürdüreceğini ve yanlışları görerek de doğruya ulaşılabileceğini iddia ediyor. Haklı da.. Ancak yine de yaptığı her kötülüğün Orozkul karakterinin yanına kâr kalması, iyiliği ile bilinen Mümin dedenin kendini ve sevdiklerini savunmaktan aciz olması, küçük çocuğun bu kadar acı çekip mutluluğa hiç ulaşamamasının yanlış olduğunu düşünüyorum. Kötülük güç, iyilik zayıflık demek değildir çünkü. Bu yönüyle eleştirdiğim bir kitap oldu. Ayrıca küçük çocuğun terkedilmişlik ve yalnızlık hissini bastırmak için hayal gücünü geliştirmesi, canlı-cansız bütün varlıklarla arkadaş olması fakat yine de içindeki boşluğu dolduramaması başarıyla işlenmiş kitapta. O küçük çocuğa sımsıkı sarılmak, onu o insanlardan kurtarmak istedim. Başlarda sıkıcıydı ama sonradan -belki de yazarın diline alıştığımdan- hikaye beni kendine çekmeye başladı. Kitap benim okumayı sevdiğim tarzda kitaplardan olmasa da iyiki okumuşum diyorum.
