mânâsız
@_manasz
Bizde ayrı sayılmaz bir kitap, bir mihraptan.
Ki uğuldar
Kubbemiz oku! diyen hitaptan.
Tam bir karabasan1000Kitap
İlk başta söylemek gerekirse bu kitabı klasik bir roman sanarak okursanız hata edersiniz. Bir ütopya, daha doğrusu bir karşı-ütopya olarak yazılan bu romanı haklı davaların hep kazanacağı ümidiyle okumaya başladım. Son ana kadar da bu ümidi sürdürmüşüm anlaşılan (finale baya üzüldüm).
Her neyse..
Kitap akıcı olmasına karşın hemen bitebilecek bir kitap değil bence. Kitapları (hele de romansa) çabucak okuyan benim, bitirmem biraz zaman aldı en azından.
Kitaptaki bütün detaylar insanın üzerine karabasan gibi çöküyor. Devletin, insanlara insanca yaşam alanı tanımaması, evlere yerleştirilen ekranlardan her hareketin göz hapsinde tutulması, halkın dış dünyayla bağlarının yok edilmesi, sefaletin had safhada olması, insanların nefretle doldurulmuş, patlamaya hazır canavarlara dönüştürülmesi, sevgiye, merhamete dair en ufak bir davranışa karşı verilen cezalar, her an savaştayız safsatasıyla devletin kendi halkına dahi kıyması, acımasız hiyerarşi karşısında daha da ezilen alt tabaka insanlar... vs. Tüm bunlara baktığımda beni en çok korkutan şey, ilerleyen teknolojinin kötüye kullanılmasıyla tüm bunların gerçekleşebilme ihtimaliydi. Her detayıyla, bende bir iç sıkıntısı oluşturmasına karşın, muazzam bir kitaptı. Tavsiye ederim :)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi·168 syf.··
Beğendi
·2023 10. kitabı
·17 saatte okudu
·Okunma: 16 Eylül 2023 13:26
İyiyle kötünün, doğruyla yanlışın sürekli olarak çatışma içinde olduğu bu kitap sürükleyici olmasa da okumaya değerdi. Kitapta her ne kadar kötülük galip gelmiş gibi görünse de yazar, kitabı açıklamak istediği yazısında; kitabın okuyucuda uyandırdığı adalet, iyilik duygularından yola çıkarak, esas galip gelenin iyilik olduğunu savunuyor. Her şeyin güzel sonla bitemeyeceğini, kötülüğün de insanlık tarihi boyunca varlığını sürdüreceğini ve yanlışları görerek de doğruya ulaşılabileceğini iddia ediyor. Haklı da.. Ancak yine de yaptığı her kötülüğün Orozkul karakterinin yanına kâr kalması, iyiliği ile bilinen Mümin dedenin kendini ve sevdiklerini savunmaktan aciz olması, küçük çocuğun bu kadar acı çekip mutluluğa hiç ulaşamamasının yanlış olduğunu düşünüyorum. Kötülük güç, iyilik zayıflık demek değildir çünkü. Bu yönüyle eleştirdiğim bir kitap oldu. Ayrıca küçük çocuğun terkedilmişlik ve yalnızlık hissini bastırmak için hayal gücünü geliştirmesi, canlı-cansız bütün varlıklarla arkadaş olması fakat yine de içindeki boşluğu dolduramaması başarıyla işlenmiş kitapta. O küçük çocuğa sımsıkı sarılmak, onu o insanlardan kurtarmak istedim. Başlarda sıkıcıydı ama sonradan -belki de yazarın diline alıştığımdan- hikaye beni kendine çekmeye başladı. Kitap benim okumayı sevdiğim tarzda kitaplardan olmasa da iyiki okumuşum diyorum.
Bitmesini hiç istemediğim, aynı zamanda da bitince gözyaşlarıma hakim olamadığım türden bir kitaptı. Bazı küçük sandığımız hataların ve yapmamız mümkünken yapmadığımız onca şeyin yıllar içinde hayatımıza ne kadar çok etki ettiğini gördüm bu kitapta. Yaşayabilecekken yaşayamadığımız onca güzel şeyin yıllar sonra içimizde nasıl bir acı ve pişmanlık uyandıracağını şimdiden görmek, bundan sonraki hayatımda kararlar verirken defalarca düşünmem gerektiği hissini uyandırdı bende. Sürükleyici ve merak uyandırıcı bir kalemi var Sabahattin Ali'nin. Kitabı okurken sık sık kitap olduğunu unutup karakterlere seslenmeye, Raif ve Maria'nın aşklarına neden sahip çıkıp birbirlerine sımsıkı tutunmadıkları hususunda sitem edip nasihatler vermeye niyetlendiğimi hatırlıyorum. Velhasılı kelam, kitaba başlarken mendillerinizi yanınıza almayı unutmayın efenim.. herkese iyi okumalar dilerim..
Puan vermedi·224 syf.··
Beğendi
·2023 8. kitabı
·16 saatte okudu
·Okunma: 10 Eylül 2023 14:06
Kitap, baskı ve korku ile çocuklarına doğruyu ögretebileceğini düşünen bir babanın, sevgisiz büyüttüğü çocuklarının hayatını içten içe nasıl mahvettiğini anlatıyor. Kendince sebepleri olmasına karşın büyük kızı Kerime'ye olan yanlış davranışlarının ölüm döşeğinde yaşadığı en büyük vicdan azabı olması ve zamanı geriye alıp telafi etmeye gücünün yetmemesi bile ona üzülüp acımama yetmedi. Kitaptaki anne figürü de cabası... Kafa dağıtmak için okumaya başladığım kitabı ağlayarak bitirdiğime mi yoksa bu gibi şeylerin gerçek hayatta fazlasıyla var olduğuna mı daha çok üzüleyim bilemedim. Kitap aynı zamanda arapça ezan yasağının yaşandığı döneme denk geliyor ve o dönemin acı gerçeklerinden de sık sık bahsediliyor. Yazarın dilini çok beğenmesem de genel olarak değindiği bazı noktaları haklı buluyorum. Sözün özüne gelirsek, okunmasını tavsiye edebileceğim bir kitap. Herkese iyi okumalar :)
Kitap konusuna göre gayet sade bir dille kaleme alınmış. Okurken zorlayan ve yoran abartılı betimlemelere de rastlamadım. Kitabın başları biraz sıkıcı ve durağan geldi bana. Ama sonlara doğru elimden bırakmak istemedim. Kötü sonla biteceğini bildiğim için kendimi bu sona hazırladığımı düşünmüştüm ancak kitabın son kısımları yüreğimde hazan mevsimleri yaşattı. Kitabın duygusal etkisinden ne kadar sürede çıkacağımı kestiremiyorum. Tabi şunu eklemeden de geçmeyeyim. Bahadır beyi ben de çoğu insan gibi yer aldığı “Payitaht” dizisiyle yakından tanıdım. Özellikle Sultan Abdülhamit ve Tahsin Paşa ile ilgili yaptığı araştırmaları bildiğimden olsa gerek kitabı çok büyük bir beklenti ile almıştım o konuda beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Konuların, olayların geçişlerinde bazen kopukluklar olması beni pek memnun etmedi. Ama genel itibariyle başarılı buldum. Tarihi romanlara ilgisi olan herkese okumasını tavsiye ederim.
