• Sevgiyi nasıl tanımlardın, Ezra?
- Her insan bir tohumdur ve bazılarını ruhumuzun özüne ekeriz. Kalbimizin manevi yeridir orası. Tohum filizlenir ve kökleri dört odacıkta yayılır. Sevgiyi böyle hasat ederiz. Sevgi bir sonuçtur, ne kadar iyi baktığımıza göre tomurcuklanan bir çiçektir.
Pişmanlığı hiç bu açıdan tatmamıştım, hiç bu kadar güzel bir dünyayı cehennem ateşiyle yaktığımı düşünerek içerlememiştim. "Her şey güzel gidebilecekken," dememiştim. Burada, orada, eskisi gibi çimenlerin üstünde, söğüt ağaçlarının altında, güzel atlarımızı sürerken, sarmaşıklarla dolu bahçemizde öğle çayımızı yudumlarken hep beraber olabilirdik. Hiçbir şeyi mahvetmeseydim, el ele kol kola, yan yana durabilirdik.
Tanrı barış istiyorsa evrendeki bütün savaşlar neden Tanrı adına çıkıyor? Tanrı madem şefkatli, affeden ve seven, insanlar neden inanç uğruna öldürülüyor?
Tanrı insan gibi kindarsa...
Tanrı insan gibi affedense...
Tanrı seven ve nefret edense...
Tanrı insan değilse ne?
Biraz zeki ve biraz da içten pazarlıklı bir din tüccarı tarafından, felaketlerin algılarının dışında oluşunu ilkel bir korku haline getiren ve buna tapan hayvan benzeridir, insan...