Seni bir yere bağlayanlar illaki bileklerine dolanan zincirler olmak zorunda değildi. İçine ilmek ilmek işledikleri korkuyu öylece geride bırakamazdın. Yatağının altında canavarlar olduğunu söyleyerek büyütürlerse seni, yetişkinken ve artık canavarlara inanmıyorken dahi korkardın.
Bu dünyada her insanın bir davası olmalı. Bir savaşı, varmak istediği bir bitiş çizgisi, bir kavgası... Fikirsiz ve inançsız insan düz yolda ters istikamete bile gider.
Acıdan başka ne biliyorsun ki daha fazla zarar görmekten korkacaksın? Eteklerin tutuşmasın mı? Bırak, tutuşsun. Tutuşsun ki sana dokunanlara da sıçrasın.
~ Maria
Söylediklerine hiç kafa yormadım. Kumaşlar bile fazlaydı artık üzerime. İşte o kadar dünyevi her şeyden sıkılmıştım. Hem de dünya, üst üste dizili alglerle kaplı taşların arasından şarıl şarıl akan tertemiz suyla dibinde yüzülen balıklar kadar güzelken. Bu kadar saf ve güzel olabilecekken. İnsanlar ve yarattıkları yüzünden kirlenmeyen ne kaldı geriye?