Nargilə
@_millor
23 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Ne yaparsam yapayım, bir şeyleri değiştiremiyorsam gerçekten de olacaklar silinmez bir kalemle yazılmış demektir. Kadere inanıp da onu yazan birine nasıl inanmayayım? Sadece benim için planlarını merak ediyorum. Buzları eritmeye çalışıyorum. Yarın öbür gün bakış açım bununla çelişirse onu yine unuturum. Bu konuda iki yüzlüyümdür.
Reklam
Nedensiz gerçekleşen hiçbir şey hoşuna gitmiyordu.
Her şeyin bir nedeni olmak zorundaydı ona göre.
Tüm varoluşun bir nedeni olmalıydı.
Sonunda amaç edinecekse acı çekmeye razıydı.
Bazı geceler zordur. Böyle olur. Tüm sistem çöker, inanç sıfırlanır ve ışıklar söner. Sonra güneş doğar ve hayat kaldığı yerden devam eder. Hayat dediğin de bundan ibarettir zaten...
Çocukken ne zaman dibe battığını ve daha fazla gücü kalmadığını düşünse hep aynı cümleyi tekrarlardı kendi kendine: "Her gece sabah olacak, sadece sabretmeyi bilmem gerek. Yarın ayağa kalkabilmek için bu gece dizlerimde morluklarla uyumam gerek."
Arkasındaki pis duvara yaslanmamak için ekstra bir çaba harcıyordu ama sırtı ağrımaya başlamıştı. Ya da asıl olay fiziksel bir ağrı falan değildi. Artık sadece kendini yaslayacak bir şeye ihtiyacı vardı.
Belki de birine.
Ama kimse yoktu.
Hiç kimse...
Hayata kaldığı yerden devam etmesi için başkalarının dudaklarından hep, "Geride kalanları düşün," sözünü duyan birisine göre artık bu dünyada fazla yalnızdı.
Yalnızlık... Kötü olarak adlandırılabilir ama eğer üstesinden gelmeyi bilirseniz yaşadığınız en konforlu alanı size sunacak bir anahtara dönüşebilir. Bazı noktalarda acı verici olabilir ama bazı gecelerde zarardan çok fayda sağladığını görürsünüz. Eğer benim gibi acımasız bir hayata sahipseniz, insanlardan uzakta bir başınıza ayakta durmayı, insanlara çarpa çarpa yaşam mücadelesi vermekten çok daha mantıklı buluyorsunuz.
Reklam