Mehtap
@_mizantrop
Ben bu çağdan nefret ettim etimle kemiğimle nefret ettim!!!
Dışarısı çirkinleştikçe, bir kaplumbağa gibi kapanmıştım sert kabuklu kendime. Ağırdı kendim, ezilmiştim. Ne kimseyi içeri almış ne de dışarı çıkabilmiştim. Mahpus kalmıştım adına emniyet dediğim o müemmen sürgüne. Kendi kendime. Dünyaya karşı uyuşmuştum böyle böyle.
Reklam
İnsan denen mahluk, üst katta birinin eti çürürken, alt katta saçını kurutup, çamaşır yıkayıp, televizyon izleyebiliyordu.
Susmanın bir ifade biçimi olduğunu savunmuyorum. Ben sadece anlatmayı denemekten vazgeçtim.
Neresi olduğunu bilmediğim bir yerim sızlıyor.
Ne gözyaşlarını sildi ne de toparlanmak için çabaladı. Sadece ağladı. Kırılmış yıllarına ağladı. Paylaşılmamış cümlelere, duyulmamış itiraflara ağladı. Kendisinden esirgenen duygulara, bir zamanlar tanıdığını sandığı adama ağladı.
Reklam