Manisa'nın kimsesizliğine, sahipsizliğine, temiz kalpli insanlarına en yaraşan şey bu pürüzsüz ve devamlı sükuttur, bu karanlıkları sevmiş ve kabul etmiş evlerin loşluğudur.
... En küçük şeyleri keder yaparak dökülen samimi gözyaşlarının ve adi vakaların çınlattığı kahkahaların havası, ah, ilk gençliğin o bizden ayrıldıktan sonra hiç, hiç görünmeyen taze ve saf hülya günlerinin havası...