mustafa
@_mustafa___
David Goggins'i bundan 4 yıl önce spora yeni yeni başladığım yıllarda tanımıştım. Çölün ortasında koşarken " I'm back motherfucker " diye bağıran veya benchteyken " who's gonna carry the boats" diye deli gibi sayıklayan bir adamı izlemek beni motive etse de neden bu sözleri söylediğini kitabı okuyunca daha iyi anladım.
Ben Goggins videoları izlerken acıdan zevk alan bir adamı görüyordum ve bunun arka planını bilmiyordum çünkü Goggins asla yılmayan bir adamdı ve her seferinde çıtayı yukarı çıkarıyor, bunu yaparken her şeyin bir akıl oyunu olduğunu biliyor, zihnine hakim olmaya çalışıyor ve acıyı benimseyerek çok çalışıyordu.
Bunun neticesinde onlarca ultramaraton koştu, triatlon yarışmaları bitirdi. Ordunun sayılı askerlerinden birisi oldu, 17 saat boyunca barfiks çekerek 4030 barfiks ile dünya rekoru kırdı ve emekli olduktan sonra bile yoğun güç isteyen işlerde çalışmaya devam etti ve ediyor.
Asıl olay ise şu: kesinlikle nefret ettiği şeyleri tutkuyla yapıyor ve konfor alanından sürekli uzaklaşmaya çalışıyor.
Kimse Goggins gibi 39 saat boyunca yüzlerce kilometre koşmak veya BUD/S, Delta Force veya Komando Okulu sınavlarına çalışmak zorunda değil belki ama zihnini kontrol etmek ve kendini aşmak zorunda. Dolayısıyla kendini aşmaya çalışan ve bir insanın gerçekten nelere muktedir olabileceğini gösteren, sıfırdan zirveye acı dolu bir ilerleyişi anlatan bu kitap, okuyan çoğu kişiye ilham olacaktır.
#stayhard
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gizem,korku,polisiye ve keşif temalı birçok hikayeden oluşan bu kitabı okurken hayran kaldığım şeylerin en başında, Edgar Allan Poe'nin en basit konuyu anlatırken bile en ince ayrıntısına kadar anlattığı şeye hakim olması ve bunu üstün bir genel kültür bilgisiyle aktarması oldu. Yani 'A' konusu hakkında bir şey anlatıyorken bu konunun içinde geçen bir kelimenin bile tarihsel açıklamasını yapabilmiş ve hikayesinde kullanabilmiş. Hatta bazen o kadar açıklama yapıyor ki yer yer hikayenin olay akışının bozulabildiğini bile görebiliyoruz ama tabi bunun çok göze battığını söyleyemem.
Usher Konağı'nın Çöküşü, Kara Kedi gibi kült hikayelerinin zaten benim tarafımdan övülmesine gerek yok o yüzden bunlara pek değinmeyeceğim fakat okurken bir hayli keyif aldığım, kitabın da son hikayesi olan Julius Rodman'ın Güncesi çok güzeldi.
Konusu klasik bir Kuzey Amerika'yı yeni yeni keşfetme hikayesi olsa da içinde yerli kabilelerin, yabani hayvanların ve modern insanın çatışma halinde olduğu ve maceraperest insanların hikayelerinin anlatılması beni etkiliyor, o yüzden bu yarım kalmış hikayeyi (evet hikaye tam ortada bitiyor) çok beğendim.
Bir sabah uyandığınızda kapınızın önünde buldozerlerin evinizi yıkmak için geldiğini gördüğünüzde ne yapardınız diye soracak olsam 'öfkelenirdim' veya 'şaşırırdım' demeniz olasıdır, devamında gidip buldozerlerin önüne yatar evinizi yıkmalarını engellemeye çalışırdınız.
Peki buldozerlerin evinizi yıkmak için geldiği bir günün sabahında, dışarı çıkıp gökyüzüne baktığınızda gökyüzünü kaplayan ve dünyanızı yok etmeye gelen bir uzay gemisi filosu görseydiniz ne yapardınız?
Eğer otostopçu uzaylı bir arkadaşınız yoksa büyük ihtimalle hiçbir şey.
İşte asıl hikaye böyle başlıyor. Ana karakterimiz Arthur Dent uzaylı dostu Ford Prefect ile dünyanın yok edilmesine 2 dakika kala bir uzay gemisine otostop çekiyorlar. Ardından Zaphod Beeblebrox, Trillian ve Marvin'in katılmasıyla işler daha da karışıyor ve macera devam ediyor...
Absürt komedi -bilim kurgu kitabı olan Otostopçunun Galaksi Rehberi imgeli anlatımları ve düzenli bir olay örgüsü olmaması sebebiyle herkese hitap edecek bir kitap değil. Özellikle bilim kurgu seven kişiler için ise oldukça eğlenceli ve okuması keyifli bir kitap. Benim okurken kahkaha attığım yerler bile oldu.
Kitabı okuduktan sonra filmini de izlemenizi tavsiye ederim.
Yakmak bir zevkti!
Fahrenheit 451; 1953 yılında, bundan tam 70 yıl önce yazılmış distopik roman.
Romanın ana karakteri Guy Montag bir itfaiyecidir. Görevi ise yangın söndürmekten ziyade yakmaktır.
Hükümet, itfaiyecileri buldukları kitapları yakmakla görevlendirmiştir ve kitap okumayı kanunen suç saymaktadır. Toplum ise kitap denen şeyi gereksiz bulmaktadır bundan dolayı insanlar hayatı haz ve eğlence üzerine kurmuşlardır. Boşu boşuna gereksiz felsefe yapmaya veya edebi bir şey okuyup sonunda üzülmeye gerek yoktur, çünkü kitapta yazan şeyler gerçekliğe dayanmamaktadır ve zaman kaybıdır.
Montag ise bir zaman sonra kitabın ne olduğunu merak edecek ve yok etmeye gittiği bazı kitapları alarak okumaya çalışacak ve başı belaya girecektir...
Milli mücadele döneminde geçen bu kitap okunurken cidden empati yaparak okunması ve ders çıkarılması gereken bir kitap.
Halkın eğitimin ne olduğundan habersiz olduğu, kadınların değer görmediği, halkın tabanının fakirlik içinde olduğu ve sadece birkaç kişinin varlıklı ve söz sahibi olduğu, dini gücü kendileri için kullanan sözde hocaların olduğu bir kasabaya, İstanbul'dan Aliye isimli bir genç öğretmenin atanmasıyla başlar hikaye.
Öğrencilerine ve halktaki diğer insanlara kişiliği ve dünyaya bakış açısıyla tamamen farklı gelen Aliye'yi halkın bir kısmı sever bir kısmı ise nefret edip kin besler.
Bununla birlikte her türlü kötülüğü yapanlar tarafından sırf yüzünü peçeyle kapatmadığı için dinsizlikle suçlanır.
Kuvayi Milliye'yi desteklediği için halkın sözde ileri gelenleri tarafından öldürülmek bile istenir.
Romanda işlenen temalar eğitimsizlik, din sömürüsü, vatan sevgisi üzerine ve genel olarak milli mücadele döneminde Anadolu halkının durumunu gösteriyor.
Yaşanan birçok olaylar neticesinde kasabayı Yunan ordusundan kurtarmaya vesile olan Aliye'yi dinsizlikle suçlarlar ve şeriat uygulanacak adı altında halkın bir kısmı tarafından taşlanarak ve boğazı kesilerek öldürülür.
Neticede Aliye'yi öldüren kişiler daha sonra İstiklal Mahkemelerinde vatan hainliğinden idam edilirler.
