"Kapitalizm ulaştığı her yerde toplumun en zayıflarına bir bedel ödetiyor, zayıf daha da zayıflaşıyor, kendisini temsil etme gücü suça ve intihara itilerek elinden alınıyor."
"Dünya kaynaklarının eşsiz kullanımında kaybedenler nasıl hep yoksullar ise, Türkiye'nin kaynak israfında da kaybedenler hep onlardır. Alım gücü olanlar büyük şehirlerde temerküz eden özel kurumlardan diledikleri nitelikte hizmet satın alabilirken, yoksullar ölümü gösterip sıtmaya razı ediliyorlar."
Elimde ne kalmıştı? Akşam uzanınca hep aynı düşünce yoklardı beni: Tüm bunlar bir oyun. Büyük bir şaka. Er ya da geç bir açıklama yapılacaktı bana. Özür dilenecekti benden ve bilecektim. Hepimiz bilecektik neler olduğunu. Gelecekti o gün, ama ne zaman bilmiyorduk. Sabretmek gerekiyordu. Ancak o zaman bu absürd tiyatro oyunundan kaçabilecektik. Ariade'nin ipi bizi imdat çıkışına götürecekti.
Ama hiç öyle olmadı. Her akşam bunun bir şaka olduğuna ve gecenin her şeyi düzelteceğine inanarak uzanırdım... Her şeyin bu denli anlamsız olması imkansızdı; yıldızlar, rüzgar, insanlar.
Tam bu sırada bir şey hissetmem gerekirdi. Bunun sırasının daha sonra geleceğini biliyorum ama şu an itibariyle bu hesaplarla ilgilenmem mümkün değil...