İntiharı düşünüyordum , çünkü bir seçeneğimin olması gerekiyordu. Onu düşünebilecek durumda olmam önemliydi, iyi günlerimde ben de aynen bunu yaptım, çünkü bir kontrol duygusu veriyordu... Son bir kez kontrol bende olacaktı.
Hep, her şeyi dönüştürebilmek için gereksindiğimiz şeyin -mucizenin- başka bir yerde olduğunu düşünürüz, oysa genellikle yanı başımızdadır. Bazen de o biziz, kendimiz.
Sözcüklere ihtiyacım vardı, çünkü mutsuz aileler sessizliğin işbirlikçileridir. Sessizliği bozan, hiçbir zaman bağışlanmaz. O, kendi kendini bağışlamayı öğrenmek zorunda kalır.