Nesibe
@_nesiibe_
53 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
"Sorun değil," dedim, paramparçaydım ve yemin ederim sorundu.
Sayfa 352
Uyku onun için unutmak demekti; uyandığı her sabahı kederle karşılıyordu. Hayat onu kaygılandırıyor, sıkıyor, zaman ise eziyet gibi geliyordu.
Sayfa 465
Dünyanın güçlülere ait olmasında şaşacak bir şey yoktu. Köleler, kendi köleliklerine saplantıyla bağlıydı. İş, önünde secde edip tapındıkları altın putuydu onların.
Sayfa 394
"(...) Seni seviyorum, çünkü..."
"Hiç bir şey söyleme," diyerek sözünü kesti Fatima. "İnsan sevdiği için sever. Aşk'ın hiçbir gerekçesi yoktur. "
Sayfa 144
