Neslihan
@_neslihann
Kim istemez ki adına şiirler yazılan bir kadın olmayı...
Söze nasıl başlanır bilemediğim kitaplardan biri...
Yanlış anlaşılmasın çok etkilendiğimden değil, ne okuduğumu anlamadığımdan.
Anlamadım demek de yanlış bir cümle gibi aslında.
Ben şu şekilde anlatayım; edebi yönü olmayan bir kitap bana göre, daha çok her sayfa da derdi olan farklı bir arkadaşınızla konuşuyor gibi. Her sayfada sanki yeni bir sorun dinliyormuşsunuz gibi. Cümleler daha çok tweet atmak için yazılmış sanki...
Yazar aslında cümle başında kitabın içeriği hakkında bilgi vermiş ama ben biraz daha etkileyici beklerdim. Doğru tabir mi bilmiyorum ama böyle canınız çok sıkkın olur da alırsınız kalemi kağıdı içinizdekileri yazarsınız ya. Tam olarak öyle yazılmış, bir kitap değilde birinin günlüğünü okur gibi hissettim.
Günlük okumaya hevesi olanlar okumayı deneyebilir :)
Reklam
ZAMAN KAYBI!
Okumayı planlayan varsa bence okumayın! İnsanları etkilemek bunun neresinde hiç anlayamadım. Bir şey anlatıyor ama ne? Okurken anlayamadım bir türlü. Bir şeyler yazılmak için yazılmış, bilimsel şeyler kullanılmış ama okurken ne alâka ya dediğim çok oldu. Başka bir yerde kullanılsa anlamlı gelecek bilimsel çalışmalar kitapta bir araya gelince anlamsızlaşmış gibi hissettim.
Bir diğer konu da Victoria's Secret...
Kitapta Victoria's Secret örnek verilmiş fakat o kadar çok kullanılmış ki. Yine mi diyorsunuz, ve artık tamam anladım başka bir şey söylediğim çok oldu.
Çok fazla tekrara düşüyor, okuduğunuz bir yeri daha önce tekrardan okuyor gibi hissettiriyor. Dünya klasiklerinde olur ya kitabın belli bir yerine gelene kadar sıkıcı gelir. Onun gibi düşündüm sabırla okumaya devam ettim fakat 200 sayfalara gelince dedim yok böyle bişey değil.
Yazar anlatmak istediğini anlatamıyor gibi...
İki farklı düşüncem var, birincisi ya yazar çok iyi biliyor ama anlatamıyor. Üniversite de olur ya akademisyenlerden biri kesin öyledir. Konuyu çok iyi bilir çok hakimdir çok da zekidir fakat böyle tam anlatamaz ama siz bilirsiniz ki bilgili.
İkincisi ise yazar hiçbir şey bilmiyor yazmak için yazmış. Yani benim de bir kitabım olsun, kişisel gelişim ve insanların ilgi duyduğu şey de ikna kabiliyeti, güzel konuşmak, etkileyici konuşmak diyip yazmış gibi.
İki durumdan birini daha yakın değilim, ikisine de aynı mesafedeyim. Çünkü kitapta bir bölüme geliyorum birinci ihtimale yakın olurken başka bir bölüme geldiğimde kesinlikle ikinci ihtimal diyorum.
Bence okumayın tavsiye etmem.
SEVGİ'NİN BİR DOZU OLMALI MI?
"Denge!" ne güzel bir kelime değil mi? 2024 yılının kelimesi ney diye sorsanız benim için DENGEDİR. Hayatta her şeyin ama her şeyin bir dengesi olması gerekir diye düşünürüm. Ne biraz eksik ne bir fazla çünkü dengesi bozulan şeylerin bir geri dönüşü olur.
Peki sevgi de de denge olur mu? Kesinlikle olmalı...
Bu bir hayvan olsun veya insan. Karşılığı olmadan sadece çıkarlar için olması gerekenden daha fazla sevilen her canlı, çıkarlar bittiğinde azalan sevginin yerinini öfke intikam gibi duygulara bırakabilir. Bu kitap da tam olarak bunu anlatıyor.
Kitabın sonunda şunu sorgulatıyor. Karşılıksız sevgiyi çokça veren sahibi mi? Yoksa bu sevgi gittiğinde köpeğin yaptıkları mı?
Birkaç saatte okunabilecek güzel bir kitap tavsiye ederim.
"İnsan neyle yaşar?" sorusu hep merak ettiğim sorulardan biriydi. Yaşamak için belli başlı temel ihtiyaçlarımız var. Sizin de bildiğiniz gibi bunlar;beslenme,barınma, nefes alma,uyuma...
Peki bunlar olduğunda insan gerçekten yaşıyor olur mu? Burada yaşamak ne demek ona bakmak gerekiyor sanırım.
Bu kitapta iki hikaye var aslında. İlk hikayede insanın yaşamının temelinde sevgi oldduğunu anlıyorsunuz. Sevgi olmadan insan yaşayamaz. İnsan insana mecburdur, bazı insanlar vardır yalnızlık daha güzeldir der, kendi ile mutlu olan insanlar da vardır elbette. Ama insanın en temel ihtiyaçlarından birisi bence sevgi. İnsan sevildiği yerde çiçek açar, hayat bakışı değişir. Bu sevgi sadece romantik ilişkiler için değil. Anne sevgisi, dost sevgisi, hayvan sevgisi...
İkinci hikaye ise açgözlülüğün yetinememenin insana neler yaşatabileceğini anlatan bir hikaye. Dünya malına doymayan insanların sonunda 2 metrelik bir toprağa nasıl sığdığını anlatan bir hikayedir. Okunmasını öneririm.
"... kendimle alay etmeye çalışıyordum ama olmuyordu bir türlü, olmuyordu, içime kök salmış zehirli bir sarmaşığa benzeyen tutkuyu söküp atamıyordum."
Huzursuzluk kitabı ilk başta bir aşk kitabı gibi gelse de aslında bir aşk kitabından çok daha fazlası olduğunu anladım. Meleknaz'ın insanı derinden etkileyen yaşam hikayesini okudukça tüyleriniz diken diken olacak ve hissettiği acıyı iliklerinize kadar hissedeceğinizi düşünüyorum. Okurken kendi hayatınıza şükrettirecek bir hikaye. Kesinlikle okunması gereken kitaplardan biri.
Reklam